Porselen Dansçı ile Rüzgar Gülü
Bir müzik kutusundaki kırılgan dansçının korkularını aşıp gerçek dostluğu bulduğu büyülü ve dokunaklı bir masal.
Bir varmış bir yokmuş, eski bir malikânenin tozlu tavan arasında, kapağı güllerle süslü küçük bir müzik kutusu yaşarmış. Kutunun içinde, tek ayağının üzerinde dönen minicik bir porselen dansçı dururmuş; eteği gök mavisi, saçları altın sarısı, gülüşü ise ilk kar gibi incecikmiş. O kadar nazik, o kadar kırılganmış ki, en ufak dokunuşta parçalanacağından korkar, kimse kutuyu kurmasın diye gizlice dua edermiş. 'Ben dönersem düşerim, düşersem kırılırım,' dermiş kendi kendine, usulca titreyerek.
Bir akşam, çatının deliğinden içeri bir rüzgâr gülü süzülmüş; pencerenin önünde dönen, teneke yaprakları pas kokan, neşeli bir rüzgâr gülüymüş bu. Fırrr diye dönerek dansçıya seslenmiş: 'Ah güzel dansçı, neden hiç dönmüyorsun? Dönmek uçmaktır, dönmek yaşamaktır!' Dansçı başını eğmiş, 'Korkuyorum,' demiş. 'Ben porselenden yapıldım, zarar görürüm.' Rüzgâr gülü ona günlerce masallar anlatmış; fırtınaları, kırları, bulutların arasından geçen leyleklerin öykülerini. Dansçının kalbinde küçücük bir cesaret tomurcuğu belirmiş, tıp tıp atmaya başlamış.
Derken bir gece malikâneye hırçın bir fırtına çökmüş. Rüzgâr çatıyı sarsmış, müzik kutusu kenara doğru kaymaya başlamış. Dansçı dehşetle bakarken kutu masanın kenarından aşağı yuvarlanacakken, rüzgâr gülü var gücüyle dönmüş, teneke kanatlarıyla kutuyu dürtükleyip güvenli bir köşeye itmiş. Ama bu çabayla kendi mili kırılmış, yere düşmüş. Dansçı ilk kez korkusunu unutmuş; kutunun yayını kendi minik eliyle çevirmiş ve hayatında ilk kez dönmeye başlamış. Dönerken düşmemiş, parçalanmamış; aksine ışıldamış, çünkü sevdiği dostu için dönüyormuş.
Fırtına dinince, malikânenin küçük kızı tavan arasına çıkmış. Porselen dansçıyı ve yanında yatan rüzgâr gülünü görünce ikisini de camlı bir dolaba, yan yana koymuş. Artık dansçı her gün korkmadan döner, rüzgâr gülü de camın ardından onu neşeyle seyredermiş. Böylece anlamışlar ki, cesaret korkunun hiç olmaması değil, sevdiğin için onu aşabilmekmiş. Gökten üç gül yaprağı düşmüş; biri yürekli rüzgâr gülüne, biri korkusunu yenen porselen dansçıya, biri de bu masalı dinleyip dostları için cesur olmayı öğrenen tüm uslu çocuklara.
Paylaş
Tepkiniz Nedir?
Beğendim
3
Beğenmedim
1
Sevdim
15
Güldüm
2
Kızdım
1
Üzüldüm
1
Şaşırdım
1
