Turuncu Peri ile Turuncu Kedi

Bir varmış bir yokmuş... Renklerin şarkı söylediği, çiçeklerin hiç solmadığı kocaman ve sihirli bir bahçede Tarçın adında bir kedi yaşarmış. Tarçın'ın tüyleri tıpkı bir portakal gibi sapsarı, pırıl pırıl turuncu renkteymiş. Kuyruğu pofuduk, gözleri ise zümrüt gibi yeşilmiş.
Ancak Tarçın son günlerde çok üzgünmüş. Bahçede oyun oynayan diğer kedilere uzaktan bakıp iç geçiriyormuş.

"Onlar ne kadar güzel," diyormuş kendi kendine. "Biri siyah-beyaz takım elbise giymiş gibi duruyor. Diğeri gri ve siyah çizgili, kaplan gibi çok havalı. Öbürü ise beyaz, siyah ve turuncu yamalarla dolu, tablo gibi bir kedi. Ama ben... Ben baştan aşağı sadece turuncuyum! Tıpkı yürüyen bir bal kabağına benziyorum. Dünyada benden başka turuncu kedi yok galiba, çok tuhafım."

Tarçın bu düşüncelerle başını öne eğmiş ve bahçedeki küçük, parlak göletin kenarına gidip bir nilüfer yaprağının gölgesine saklanmış. Kendi yansımasına bakarak üzülüyormuş.

Tam o sırada, suyun üzerinde sıcak ve altın rengi bir ışık belirmiş. Tarçın gözlerini kırpıştırmış. Işığın içinden, turuncu saçları rüzgarda savrulan, sonbahar yapraklarından yapılmış elbisesiyle pırıl pırıl parlayan Turuncu Peri çıkmış!

Turuncu Peri, kanatlarını "pır pır" çırparak Tarçın'ın burnuna yaklaşmış ve tatlı bir sesle sormuş:
"Merhaba güzel kedi! Ben renklerin ve doğanın koruyucusu Turuncu Peri. Senin gibi parlayan bir güneş neden gölgelere saklanıyor?"

Tarçın iç çekmiş: "Merhaba Peri. Ben diğer kedilere benzemiyorum. Onların harika desenleri var ama ben sadece turuncuyum. Sanırım dünyadaki tek turuncu kedi benim ve çok yalnızım."
Turuncu Peri kıkır kıkır gülmüş. O gülünce etrafa turuncu sihirli tozlar saçılmış.

"Ah benim tatlı dostum! Sen dünyadaki en özel ve en kalabalık kedi ailelerinden birine mensupsun! Biz periler kedilerin desenlerine isimler veririz. 

Bak, o siyah-beyaz olan arkadaşın bir Smokin kedi, sanki hep bir partiye gidecekmiş gibi şık! Gri çizgili olan bir Tekir, ormanın eski avcılarından mirastır o çizgiler. Üç renkli olan ise bir Calico, ve biliyor musun, üç renkli kedilerin neredeyse hepsi kızdır!"
Tarçın kulaklarını dikmiş, ilgiyle dinliyormuş.

Peri devam etmiş: "Peki ya sen? Sen bir Sarı Tekir (Sarman) kedisin! Güneşin sıcaklığını ve neşesini tüylerinde taşıyorsun. Yalnız falan da değilsin. Dünyanın her yerinde senin gibi turuncu kediler var. Hem, alnındaki o çizgiyi hiç fark etmedin mi?"

Tarçın hemen gölete eğilip alnına bakmış. Gerçekten de alnındaki çizgiler belirgin bir "M" harfi oluşturuyormuş.

Turuncu Peri asasını sallamış: "İşte o 'M' harfi, tüm tekir ve sarman kedilerin ortak tacıdır! Sen yürüyen bir balkabağı değil, güneşin taç giymiş küçük bir aslanısın!"
Peri asasını gölete dokundurmuş. Suyun yüzeyi bir televizyon ekranı gibi parlamış. Tarçın, suyun içinde dünyanın dört bir yanından turuncu kediler görmüş. Kimi uyuyor, kimi oyun oynuyor, kimi sevilmek için mırıldanıyormuş. Gerçekten de yalnız değilmiş, kocaman, turuncu bir ailesi varmış!

Tarçın'ın gözleri parlamış, göğsü kabarmış. Kendisini ilk defa bu kadar çok sevmiş. "Teşekkür ederim Turuncu Peri!" diyerek mutlulukla miyavlamış.

Hemen göletin kenarından fırlayıp diğer kedi arkadaşlarının yanına koşmuş. Arkadaşları onu görünce çok sevinmiş.
Smokin kedi, "Neredeydin Tarçın? Sensiz oyunun hiç tadı yok," demiş.
Çizgili kedi, "Evet, senin o parlayan turuncu tüylerin olmadan bahçemiz çok karanlık kalıyor," diye eklemiş.
Tarçın o gün anlamış ki; herkesin deseni, rengi ve şekli farklı olabilirmiş. Ama asıl güzellik, o farklılıkların bir araya gelip tıpkı renkli bir gökkuşağı gibi dünyayı güzelleştirmesiymiş.

Gökten üç sulu portakal düşmüş: Biri farklılıkların güzelliğini anlatan Turuncu Peri'ye. Biri kendini olduğu gibi seven Tarçın'a. Biri de her rengin özel olduğunu bilen kalbi sevgi dolu çocuklara.