Bir Gece Masalı

Bir varmış bir yokmuş, yıldızların ağaç dallarına takıldığı, ay ışığının yaprakları gümüşe boyadığı derin ve sessiz bir orman varmış. Bu ormanın koruyucusu, tüyleri alev gibi turuncu, gözleri gece feneri gibi parlayan Bolt adında güçlü bir kaplanmış. Bolt, diğer kaplanların aksine sadece güçlü değil, aynı zamanda çok akıllıymış.

Bir gece, orman derin bir uykudayken, uzaklardan garip bir koku gelmiş. Bolt burnunu havaya kaldırmış: "Sniff... Sniff..." Bu koku duman kokusuymuş! Ardından gökyüzü turuncuya dönmüş ve "Çatır çutur" sesler duyulmuş. Kuru bir ağaca düşen yıldırım, ormanda yangın başlatmış!

Hayvanlar korkuyla uyanmışlar. Maymunlar ağaçlarda çığlık atıyor, geyikler nereye koşacaklarını bilemeden sağa sola kaçışıyormuş. Herkes panik içindeymiş. Bolt da korkmuş ama kaçarsa dostlarının zarar göreceğini biliyormuş. Derin bir nefes almış ve ormanı inleten o güçlü sesiyle kükremiş.
Bu ses o kadar güçlüymüş ki, panikleyen hayvanlar bir an durup Bolt'a bakmışlar. Bolt, yüksek bir kayanın üzerine çıkmış.

 "Korkmayın!" demiş. "Rüzgar kuzeyden esiyor, biz güneye, Şelale Yolu'na gitmeliyiz! Beni takip edin!"
Bolt öne atılmış. Arkasında filler, sırtlarında minik kuşları taşıyan geyikler, ağaçtan ağaca atlayan sincaplar... Hepsi Bolt'un turuncu tüylerini bir bayrak gibi takip etmişler. Ateşin sıcaklığı artmış, duman gözleri yakmış ama Bolt durmamış.

Yolda minik bir yavru maymunun geride kaldığını ve dumandan öksürdüğünü görmüş. Bolt hemen geri dönmüş. O koca cüssesiyle eğilmiş, yavru maymunu nazikçe ensesinden tutarak sırtına almış. "Sıkı tutun ufaklık," demiş.

Alevler tam yollarını kapatacakken, Bolt gizli bir mağara geçidini hatırlamış. "Buradan!" diye bağırmış. Tüm hayvanlar Bolt'un rehberliğinde o serin, nemli tünele girmişler. Tünelin sonu, ormanın en geniş nehri olan "Gümüş Nehir"in kıyısına çıkıyormuş.

Tünelden çıktıklarında serin suyun ferahlığını hissetmişler. Nehrin karşı kıyısı güvenliymiş. Bolt, en son hayvan da nehri geçene kadar beklemiş. Herkes güvende olunca o da suya atlamış ve karşıya geçmiş.
Tam o sırada gökyüzü gürlemiş ve beklenen yağmur "şarıl şırıl" yağmaya başlamış. Yağmur damlaları alevleri söndürürken, orman halkı nehrin kenarında birbirine sokulmuş. Yavru maymunun annesi Bolt'a minnetle bakmış.

O gece kimse uyuyamamış ama hepsi güvendeymiş. Bolt, bir kayanın üzerine uzanmış, yağmurun sesini dinleyerek yorgun gözlerini kapatmış. Sadece güçlü pençeleriyle değil, cesur kalbiyle de gerçek bir kral olduğunu herkese kanıtlamış.

Gökten üç yağmur damlası düşmüş: Biri yangını söndüren bulutlara. Biri cesur kaplan Bolt'un yorgun patilerine. Biri de zor anlarda korkusunu yenip doğru yolu bulan herkese!