Paslı Robot ile Yıldız Masalı

Bir varmış bir yokmuş, yıldızların kadife karanlıkta sessizce salındığı uzak bir köşede, mandalina büyüklüğünde bir asteroit varmış. Bu küçücük gök taşının üzerinde, bakırdan yapılmış, göğsünde minik bir saat tıkırdayan bir robotçuk yaşarmış; adı Tenekecik'miş. Dizleri paslı, antenleri eğri büğrü olan bu robotçuğun en sevdiği şey, her akşam gökyüzündeki yıldızları tek tek sayıp onlara iyi geceler dilemekmiş. Öyle kibarmış ki, kayan bir toz zerresini bile incitmemek için ayaklarını ucuyla basarmış.

Bir gece Tenekecik yıldızları sayarken, en sevdiği turuncu yıldızın ışığının titrek titrek söndüğünü fark etmiş. Yıldız, 'tık... tık...' diye zayıf bir sesle inlermiş sanki. 'Dostum, senin ışığın solmuş!' diye telaşlanmış robotçuk. Göğsündeki saatini açıp bakmış; meğer yıldızlar, içlerindeki minik bir ateş çarkıyla parlarmış ve bu yıldızın çarkı yorgunluktan durmak üzereymiş. Tenekecik hiç düşünmeden, paslı ayaklarıyla asteroitinden fırlamış ve karanlık boşlukta o soluk ışığa doğru süzülmeye başlamış. Yol uzunmuş, soğukmuş, ama o hep ilerlemiş.

Yıldıza vardığında, onun çarkının tozdan tıkandığını görmüş. Fakat çarkı döndürmek için kendi göğsündeki tıkırdayan saatin yayını vermesi gerekiyormuş; oysa o yay olmadan Tenekecik'in kendi kalbi de duracakmış. Bir an durmuş, sonra yıldızın solgun yüzüne bakıp gülümsemiş: 'Senin ışığın binlerce gözü aydınlatıyor, benimse yalnızca kendimi.' Minik yayını çıkarıp yıldızın çarkına takmış. O anda yıldız 'fırr' diye capcanlı bir turuncuyla alev almış, bütün gökyüzü ılık bir ışıkla dolmuş. Tenekecik yavaşça kararırken bile mutluymuş, çünkü karanlığa bir ışık armağan etmiş.

Ama yıldız, cömertliği karşılıksız bırakmamış. Yeniden doğan ışığından küçük bir kıvılcım koparıp robotçuğun göğsüne üflemiş; Tenekecik'in saati artık bir yayla değil, sıcacık bir yıldız ışığıyla tıkır tıkır çalışmaya başlamış. O günden sonra ikisi en yakın dost olmuş, her gece birbirlerine iyi geceler dilermiş. Küçük dostlarım, gerçek iyilik, verdiğinizin size nasıl döneceğini hesaplamadan uzatılan eldir; paylaştıkça küçülmez, bilakis ışığı büyür. Gökten üç turuncu kıvılcım düşmüş; biri cömert robotçuk Tenekecik'e, biri yeniden parlayan yorgun yıldıza, biri de masalımızı dinleyip paylaşmayı öğrenen tüm iyi kalpli çocuklara.