Pijamalı Penguen Masalı

Bir varmış bir yokmuş, karların fısıldadığı o buz gibi diyarda, sırtına mavi yıldızlı yumuşacık bir pijama giyen minik bir penguen yaşarmış. Adı Pamuk'muş, tombul karnı kar tanesi gibi bembeyaz, küçük ayakları da ışıl ışıl portakal rengiymiş. Pamuk uyumayı hiç mi hiç sevmezmiş; annesi onu yuvaya yatırınca gözlerini sımsıkı açar, 'Daha uykum yok!' diye tıpış tıpış dolaşırmış. Çünkü Pamuk, gece uyanık kalanların en güzel şeyleri kaçırmadığına inanırmış.

Bir gece annesi ona tatlı bir sır fısıldamış: 'Gökyüzünde bir Uyku Yıldızı varmış yavrum, en uslu uyuyan penguenlere parıldarmış.' Pamuk bunu duyunca merakla pijamasının eteğini toplamış, kar üstünde şıp şıp yürüyerek yıldızı aramaya çıkmış. Yolda uykulu bir fok yavrusuna rastlamış, sonra esneyen tüylü bir baykuşa. 'Uyku Yıldızı'nı gördünüz mü?' diye sormuş. Baykuş gülümsemiş: 'O yıldız yalnızca gözlerini kapatana görünür, küçük dostum.'

Pamuk yıldızı görmek için gökyüzüne uzun uzun bakmış ama gözleri gittikçe ağırlaşmış. Buz gibi rüzgâr fırrr diye eserken, minik penguen sımsıcak bir kar yastığına kıvrılmış. Tam gözlerini kapatacakmış ki, kirpiklerinin ardında yumuşacık, masmavi bir ışık belirmiş. İşte o, Uyku Yıldızı'ymış! Meğer yıldız hep oradaymış; Pamuk uyanık kaldıkça onu göremiyormuş. 'Demek güzel şeyler kaçmıyormuş,' diye mırıldanmış, 'rüyalarda beni bekliyormuş.'

Sabah Pamuk güneşle uyanmış, içi huzurla dolmuş; o gece gördüğü rüya, gündüz oynadığı tüm oyunlardan daha tatlıymış. Artık annesi 'Uyku vakti' dediğinde seve seve yuvasına kıvrılır, Uyku Yıldızı'nı selamlarmış. Çünkü öğrenmiş ki bazı güzellikler ancak gözleri kapatınca başlarmış. Gökten üç kar tanesi düşmüş; biri uykuyu seven minik penguen Pamuk'a, biri ona yolu gösteren tüylü baykuşa, biri de masalımızı dinleyip uslu uslu uyuyan tüm tatlı çocuklara.