Pamuk Kuyruk Masalı
Mavi tepelerin tavşan kardeşlerinden küçük Pamukkuyruk, hasta ninesini iyileştirmek ister.
Bir varmış bir yokmuş, mavi papatyaların yaz boyu salındığı Çiğdemli Tepeler'in altında, kök salmış bir meşenin derin yuvasında kardeşleriyle yaşayan Pamukkuyruk adında minik bir tavşan varmış. Kulaklarının ucu tıpkı kar düşmüş gibi beyazmış, gözleri ise yağmur sonrası gökyüzü kadar berrakmış. Üç kardeşinin en küçüğüymüş ama kalbi en büyük olanıymış; her sabah kırağı eriyip çimenler ışıldarken, o yuvanın önünde oturup ninesinin anlattığı eski masalları dinlermiş. Nine Tavşan, bu tepelerin en yaşlı ve en bilge sakiniymiş, patileri yorgun ama sözleri daima tatlıymış.
Derken bir sonbahar, Nine Tavşan'ın öksürüğü çoğalmış, patileri soğumuş, mavi gözlerindeki ışık kısılmış. Kardeşler telaşa kapılmışken yaşlı tavşan fısıldamış: "Ay vadisinin ta öbür ucunda, geceleri gün gibi yanan bir fener çiçeği açarmış; onun yaprağından bir damla, en ağır dertleri bile iyileştirirmiş." Pamukkuyruk hiç düşünmeden ayağa fırlamış, bir ceviz kabuğunu sırt çantası yapıp yola koyulmuş. Çıtır çıtır yaprakları aşmış, çağıldayan bir dereyi yosunlu taşlardan zıplayarak geçmiş. Yolda, kanadı yufka tüylü bir kelebek değil, yolunu şaşırmış küçük bir köstebek görmüş; toprak altındaki evini bulamıyormuş. Pamukkuyruk acelesi olmasına rağmen durmuş, köstebeğe yumuşak toprağı koklamayı öğretip onu yuvasına ulaştırmış.
Ay vadisine vardığında gece çökmüş, fener çiçeği uzaktan altın bir kandil gibi parıldıyormuş; tıp tıp atan kalbiyle ona koşmuş. Ne var ki çiçek, dikenli bir çalılığın tam ortasında, erişilmez bir yükseklikte açmışmış. Pamukkuyruk ne zıplamış ne tırmanmış, ulaşamamış; yorgunluktan yere çökünce gözlerinden iki damla yaş düşmüş. İşte tam o an, topraktan minik bir burun belirmiş: Yuvasına kavuşturduğu köstebek, akrabalarını da çağırıp gelmiş! Hep birlikte çalılığın altından yumuşak bir tünel kazmışlar, kökleri usulca aralamışlar; böylece fener çiçeği eğilip Pamukkuyruk'un pati uzanımına inmiş. Minik tavşan, parlayan yapraktan tek bir damlayı ceviz kabuğuna süzmüş ve soluğu yuvada almış.
Nine Tavşan o şifalı damlayı içince yanaklarına renk gelmiş, gözlerindeki ışık yeniden yanmış; kardeşler sevinçten yuvanın önünde fır fır dönmüşler. Yaşlı tavşan, Pamukkuyruk'u bağrına basıp demiş ki: "Çiçeği sana getiren senin zıplayışın değil, yol üstünde gösterdiğin iyiliğin oldu; birine uzattığın el, bir gün sana geri döner." O günden sonra Çiğdemli Tepeler'de köstebekler ile tavşanlar en yakın komşular olmuş, zor günde birbirlerinin tüneline koşmuşlar. Gökten üç fener çiçeği yaprağı düşmüş; biri iyi yürekli Pamukkuyruk'a, biri ona el uzatan minik köstebeğe, biri de masalımızı dinleyen, yardımseverliği hiç unutmayan tüm uslu çocuklara.
Paylaş
Tepkiniz Nedir?
Beğendim
6
Beğenmedim
1
Sevdim
17
Güldüm
3
Kızdım
0
Üzüldüm
0
Şaşırdım
0
