Dilek Perisi ile Dilek Ağacı

Bir varmış bir yokmuş... Kelebeklerin şarkı söylediği, nehirlerin pembe ve mavi aktığı Gökkuşağı Ormanı'nda, gövdesi çok kalın, dalları gökyüzüne uzanan kocaman bir Dilek Ağacı varmış. Bu ağacın etrafında, minicik kanatlarıyla pır pır uçan Dilek Perisi yaşarmış. Dilek Perisi'nin görevi, ağacın yanına gelen iyi kalpli çocukların temiz dileklerini dinlemek ve sihirli asasıyla onları gerçekleştirmekmiş.

Ancak son zamanlarda Dilek Ağacı biraz yorgunmuş. Yıllarca o kadar çok dilek dinlemiş ki, dalları aşağıya doğru eğilmiş, o parlak yapraklarının rengi solmaya başlamış.

Dilek Perisi ağacın bu haline çok üzülüyor, onu iyileştirmek istiyormuş ama perilerin sihri, ancak bir insanın "saf bir iyilik dilemesiyle" en güçlü halini alırmış. Genelde ağacın yanına gelen çocuklar hep "Bana kocaman bir oyuncak ver," ya da "Bana çok çikolata ver," diye dilek tuttukları için ağacın enerjisi yerine gelmiyormuş.

Bir bahar sabahı, ormana Can adında güler yüzlü, etrafındaki her canlıya sevgiyle bakan küçük bir çocuk gelmiş. Can, Dilek Ağacı'nın yanına yaklaşmış. Ağacın o yorgun, yaprakları dökülmüş halini görünce içi sızlamış.
Dilek Perisi, görünmez bir şekilde Can'ın omzuna yaklaşmış ve onun ne dileyeceğini merakla dinlemeye başlamış.

Can gözlerini kapatmış, ellerini birleştirmiş ve fısıldamış:
"Sevgili Dilek Ağacı... Ben kendim için hiçbir şey istemiyorum. Sadece senin tekrar güçlenmeni, eskisi gibi genç ve taze yapraklar açmanı diliyorum. Senin dallarında kuşlar yuva yapsın, gölgende orman hayvanları serinlesin istiyorum."

Bu dilek o kadar saf, o kadar bencilce olmayan bir dilekmiş ki! Dilek Perisi'nin gözleri sevinçle parlamış. "İşte beklediğim mucize!" diye sevinçle bağırmış. Peri hemen asasını havaya kaldırmış ve ormandaki diğer perileri de yardıma çağırmış.

Periler, Can'ın bu güzel niyetinden aldıkları muazzam enerjiyle Dilek Ağacı'nın etrafında fırıl fırıl dönmeye başlamışlar. Asalarından dökülen altın rengi ve pembe sihirli tozlar, yağmur gibi ağacın üzerine yağmış.

İşte o an harika bir şey olmuş! Yaşlı, yorgun ağaç "Çıtır çıtır" sesler çıkararak doğrulmuş. Eğilen dalları gökyüzüne doğru dimdik kalkmış. 

Solmuş yaprakları bir anda dökülmüş ve yerlerine pırıl pırıl parlayan, rengarenk, taptaze yeni yapraklar fışkırmış! Dilek Ağacı gençleşmiş, tazelenmiş ve ormanın en güzel, en enerjik ağacı olmuş. Dalları o kadar güçlenmiş ki, kuşlar hemen gelip yuva yapmaya başlamışlar.
Can gözlerini açtığında karşısındaki bu muazzam güzelliği görünce sevinçten havalara zıplamış. Dilek Perisi, Can'ın karşısına çıkmış ve ona görünmüş.

"Teşekkür ederim güzel kalpli çocuk," demiş Peri. "Senin kendin için değil, başkası için dilediğin bu iyilik, dünyadaki en güçlü sihirdir. İyilik, hem yapana hem de yapılana hayat verir."
O günden sonra Dilek Ağacı hiç solmamış. Can ise, sadece dilek tutmak için değil, o güzel ağacı ve peri dostunu görmek için sık sık ormana gelmiş.

Gökten üç sihirli yıldız düşmüş: Biri başkalarını düşünen iyi kalpli Can'a. Biri umudunu hiç kaybetmeyen Dilek Perisi'ne. Biri de doğayı sevip koruyan tüm güzel çocuklara.