Masal Adası

Bir varmış bir yokmuş... Uçsuz bucaksız okyanusun ortasında, haritalarda bile yeri zor bulunan, kumsalları altın tozu gibi pırıl pırıl, ağaçları hep meyve dolu gizemli bir Masal Adası varmış. Bu adanın havası hep vanilya ve deniz tuzu kokarmış. Adanın koruyucusu, dalgaların dilinden anlayan, yıldızlara bakarak yönünü bulan Rüzgar adında genç ve gözü pek bir denizciymiş. Rüzgar, "Mavi Martı" adını verdiği, ahşap ama çok sağlam teknesiyle her sabah denize açılır, balıklarla selamlaşır, adanın huzurunu gözetirmiş.

Bir gün, güneş batarken gökyüzü aniden tuhaf bir renge bürünmüş. Mor ve gri bulutlar pamuk yığınları gibi toplanmış, rüzgar "vuuuu" diye ıslık çalarak sertleşmeye başlamış. Deniz, o sakin maviliğini bırakıp köpüklü, hırçın, gri dalgalara dönüşmüş. Büyük bir fırtına kopuyormuş! Rüzgar, teknesinin yelkenlerini indirip dümeni sıkıca kavramış. Tam Masal Adası'nın güvenli limanına dönmeye çalışırken, dalgaların gürültüsü arasından incecik, yürek burkan sesler duymuş:

Rüzgar, sallanan teknesinde zorlukla dengede durarak el fenerini karanlık denize tutmuş. Işık hüzmesi suların üzerinde gezinmiş ve bir de ne görsün? Sürüsünden ayrılmış, fırtınanın kargaşasında yönünü tamamen kaybetmiş iki tane Yavru Balina! Dalgalar o kadar yüksekmiş ki, minik balinalar adanın ışığını göremiyor, korkuyla oldukları yerde dönüp duruyorlarmış. Suya her batıp çıktıklarında daha da yoruluyorlarmış.
Rüzgar'ın kalbi sızlamış ama hiç tereddüt etmemiş. Kendi güvenliğini bir kenara bırakıp teknesini onlara doğru sürmüş.

"Korkmayın küçük dostlar!" diye bağırmış, sesi rüzgarın uğultusunu bastırmış. "Ben Rüzgar Kaptan! Fenerimi takip edin, sizi evinize, Masal Adası'na götüreceğim! Sakın yanımdan ayrılmayın!"

Rüzgar, teknesinin burnunu kükreyen dev dalgalara çevirmiş. Fenerini en parlak ayara getirip havaya kaldırmış. O karanlık okyanusta fener, tıpkı bir umut yıldızı gibi parlamış. Yavru balinalar, Rüzgar'ın ışığını görünce biraz olsun sakinleşip hemen tekneye yanaşmışlar.

Zorlu yolculuk başlamış. Rüzgar önde, balinalar kuyruk sallayarak arkada, azgın sularla boğuşmaya başlamışlar. Dalgalar tekneyi beşik gibi "GÜM!" diye sallıyor, yağmur "şarıl şırıl" Rüzgar'ın sarı yağmurluğundan akıyormuş. Rüzgar sırılsıklam olmuş ama gözlerini ufuktan ayırmamış.

"Dayanın!" diyormuş balinalara. "Az kaldı, Masal Adası'nın deniz fenerini görüyorum! Işığa tutunun!"
Gerçekten de sislerin arasından adanın deniz fenerinin döner ışığı "pır pır" etmeye başlamış. Rüzgar, balinalara yolu açmak için dalgaları yara yara ilerlemiş. Sonunda, kayalıkları aşıp adanın sakin koyuna girmeyi başarmışlar.

Koyun suyu, dışarıdaki fırtınanın aksine çarşaf gibi dümdüz ve sakinmiş. Yavru balinalar güvenli sulara girince yorgunluklarını unutup sevinçle havaya sular püskürtmüşler:

Kıyıda endişeyle bekleyen devasa Anne Balina, yavrularının kokusunu alınca sevinçle denize kuyruğunu vurmuş.  Anne Balina, Rüzgar'ın teknesine yavaşça yaklaşıp, minnet dolu gözlerle bakmış ve teşekkür eder gibi başını eğip bir ses çıkarmış.

Rüzgar, ıslanmış saçlarını geriye atıp yorgun ama gururlu bir şekilde gülümsemiş.
Gökten üç deniz kabuğu düşmüş: Biri fırtınaya meydan okuyan cesur Rüzgar'a. Biri annelerine kavuşan yavru balinalara. Biri de zor durumda kalanlara yardım elini uzatan kahraman çocuklara.