Karga Zıpzıp ile Renkler

Bir varmış bir yokmuş, uzak diyarlarda, bir ormanda karga Zıpzıp varmış. O, diğer tüm kargalar gibi simsiyah tüylere sahipmiş ama onun kalbi, gökyüzündeki en parlak yıldızlardan daha renkliymiş. Bir gün, ormandaki yaşlı Bilge Baykuş'un anlattığı "Kaybolan Renkler Efsanesini duymuş. Efsaneye göre, çok eski zamanlarda, ormanın tüm renkleri, sihirli bir tüy fırtınasıyla gökyüzüne savrulmuş ve sadece siyah ile beyaz kalmış. O günden beri de kimse o renkleri geri getirememiş. Zıpzıp, bu hikayeyi dinlerken, simsiyah tüylerinin arasında parlayan gözleriyle, ormanın rengarenk olduğu günleri hayal etmiş, içini tarifsiz bir coşku kaplamış.

Zıpzıp, rengarenk bir dünya hayaliyle yola koyulmuş. İlk durağı, rengini kaybetmiş, solgun bir göl kenarı olmuş. Orada, gri tüylü, mutsuz bir ördek ailesiyle karşılaşmış. Yavru ördekler, gölün yosun tutmuş suyunda üzgünce yüzüyorlarmış. Zıpzıp, onlara yaklaşmış ve Bilge Baykuş'un efsanesini anlatmış. Yavru ördeklerin en küçüğü, "Bizim annemiz hep derdi, renkler kalplerimizden gelirmiş," diye fısıldamış. Gölün kenarında, kurumuş bir ağacın kovuğundan sızan hafif bir pırıltı görmüş. Merakla yaklaştığında, kovuğun içinde, soluk bir sarı renkli, minik bir kelebek kanadı bulmuş. Kanadı eline aldığında, minik karga, kalbinden yayılan bir sıcaklık hissetmiş. Kanat, parmaklarının arasında hafifçe titremeye başlamış.

Minik karga Zıpzıp, kelebek kanadını avucunda sıkıca tutarak yoluna devam etmiş. Ormanın daha da derinlerinde, rengini kaybetmiş, sessiz bir çiçek bahçesine varmış. Bahçedeki tüm çiçekler, gri ve cansız duruyorlarmış. Orada, solgun yaprakları arasında gezinen, rengi atmış bir arı sürüsüyle karşılaşmış. Zıpzıp, kelebek kanadını arılara göstermiş ve onlara umut vermiş. Tam o sırada, Bilge Baykuş, kanatlarında hafif bir rüzgar sesiyle belirmiş ve "Cesaret ve inanç, renkleri geri getirecek anahtardır!" diye seslenmiş. Zıpzıp, kelebek kanadını havaya kaldırmış ve tüm kalbiyle, ormanın eski renklerine kavuşmasını dilemiş. Kanat, birdenbire parlak bir ışık saçmaya başlamış, ışık tüm bahçeyi sarmış. Göz açıp kapayıncaya kadar, bahçedeki çiçekler canlanmış, her biri ayrı bir renkle parlamaya başlamış.

Zıpzıp'ın kalbinden yayılan bu renkli enerji, dalga dalga tüm ormana yayılmış. Gri göl yeniden masmavi olmuş, ördek yavruları neşeyle suya dalmışlar. Ağaçlar yemyeşil yapraklarını yeniden açmış, gökyüzü parlak bir maviye bürünmüş. Minik Karga Zıpzıp, artık simsiyah tüyleriyle bile ormanın en renkli canlısıymış. Çünkü o, renklerin sadece dışarıda değil, her canlının içinde, kalbinde saklı olduğunu öğrenmiş. En büyük sihir, inanmak ve hayal etmekmiş. Gökten üç renkli tüy düşmüş, biri Minik Karga Zıpzıp'ın cesaretine, biri Bilge Baykuş'un bilgeliğine, biri de kalplerinde rengarenk hayaller taşıyan tüm çocuklara.