Kodlama Krallığı Masalı

Bir varmış bir yokmuş... Çok uzaklarda, her şeyin altın ve gümüş renkli olduğu, neon ışıklı yollarla ve havada uçuşan dijital bloklarla çalıştığı Kodlama Krallığı varmış. Bu krallıkta çeşmelerden akan su, fırınlarda pişen ekmek, hatta gece doğan Ay bile özel bir "mantık" sırasıyla, yani kodlarla çalışırmış.

Bu krallıkta, tamir aletlerini yanından hiç ayırmayan, elindeki ışıklı tabletiyle her makinenin dilinden anlayan küçük mühendis Soner yaşarmış. Soner'in en yakın dostu ise duman rengi tüyleri, kıvrık kulakları ve kocaman turuncu gözleriyle etrafı izleyen Scottish cinsi sevimli kedisi Mino'ymuş. Mino, Soner çalışırken "Mırrr" diye sesler çıkarır, bazen patisiyle ekranlara dokunup ona ilham verirmiş.

Bir sabah, Kodlama Krallığı'nda her şey aniden durmuş! Gökyüzünde uçan arabalar havada asılı kalmış. Fırının ateşi donmuş, şelaleden akan sular havada kristal gibi asılı durmuş. Şehir o kadar sessizleşmiş ki, sadece Mino'nun "Miyav?" sesi duyuluyormuş.

Soner tabletine bakmış ve gözleri kocaman açılmış: "Eyvah Mino! Krallığın Ana Bilgisayarı'nda kocaman bir 'Mantık Hatası' oluşmuş. Kodların sırası karışmış. Eğer bunu düzeltmezsek krallık sonsuza kadar böyle donup kalacak."

Soner ve Mino hemen şehrin merkezindeki Dev Kule'ye koşmuşlar. Kulenin içi, birbirine karışmış renkli, ışıklı küplerden oluşan kocaman bir bulmaca gibiymiş. Kırmızı küpler mavi olanların üzerine binmiş, yeşil çarklar ters dönmeye çalışıyormuş.

Soner önce her şeyi aynı anda düzeltmeye çalışmış. Küpleri sağa sola çekmiş ama ne yapsa olmuyormuş. Küpler eski karmaşık haline geri dönüyormuş. Soner yorulup yere oturmuş. "Çok karışık Mino, hepsini birden nasıl düzelteceğim?" diye iç geçirmiş.

Mino, Soner'in yanına gelmiş. Patisiyle önce tek bir kırmızı küpe dokunmuş: "Pıt!"
Sonra yanındaki mavi küpe dokunmuş: "Pıt!"
Son olarak yeşil küpe dokunmuş: "Pıt!"
Soner, Mino'nun bu hareketini görünce birden ayağa fırlamış. "Haklısın Mino! 

Bu dev bir sorun ama onu küçük parçalara ayırırsak çözebiliriz! Buna 'Adım Adım Planlama' yani 'Algoritma' denir. Her şeyi aynı anda yapamayız, bir sıraya koymalıyız!"

Soner hemen planını yapmış.
"Önce enerji küplerini (kırmızı) yerleştirelim," demiş ve sadece kırmızıları yerine koymuş.
"Şimdi su kanallarını (mavi) açalım," diyerek mavi küpleri kırmızıların yanına bağlamış.
"En son da çarkların dönmesini (yeşil) sağlayalım," demiş.Soner küpleri doğru mantık sırasına göre yerleştirdikçe, dev kuledeki ışıklar tekrar yanmaya başlamış. Ancak son bir yeşil küp eksikmiş! Soner etrafına bakınırken, Mino kıvrık kulaklarını dikmiş ve karanlık bir köşedeki kutunun içine "Miyav!" diye zıplamış. Ağzında eksik olan yeşil küple geri dönmüş.

Soner yeşil küpü de yerine "KLİK!" diye takmış.
O an bütün krallıktan derin bir "VUUUUUŞŞŞ!" sesi gelmiş. Havada donan arabalar tekrar uçmaya, sular şırıl şırıl akmaya, fırınlar çalışmaya başlamış. Kodlama Krallığı yeniden hayata dönmüş.
Kral, Soner'e ve Mino'ya madalya takarak teşekkür etmiş. Soner o gün sadece bir krallığı kurtarmakla kalmamış; en karmaşık, en zor sorunların bile ancak sakin kalıp, adım adım planlanarak çözülebileceğini herkese göstermiş.
Gökten üç dijital elma düşmüş: Biri aklını kullanan mühendis Soner'e. Biri ona yardım eden akıllı kedi Mino'ya. Biri de zorlukları adım adım çözen zeki çocuklara.