Nasreddin Hoca ve Masal Kahramanları

Bir varmış bir yokmuş... Akşehir'den çıkıp diyar diyar gezen Nasreddin Hoca, bir gün Masal Diyarı'na gezmeye gitmiş.
Ancak bu diyar hiç de anlatıldığı gibi neşeli değilmiş. Şekerden evlerin renkleri solmuş, gökyüzü grileşmiş, en kötüsü de sokaktaki çocuklar oyun oynamayı ve hayal kurmayı tamamen bırakmışlar! Hoca şaşkınlıkla etrafına bakarken, ormanın içinden tanıdık bir grup çıkagelmiş: Koca cüssesiyle Yeşil Dev Şrek, onun geveze arkadaşı Eşek, kılıcını parlatarak yürüyen Çizmeli Kedi, elinde bir elma sepeti taşıyan güzel Pamuk Prenses ve burnu tahtadan yapılmış olan Pinokyo.
Hoca kavuğunu düzelterek sormuş: "Ağalar, beyler, güzel kızım... Ne oldu bu diyara? İnsanların yüzünden düşen bin parça!"

Şrek üzüntüyle iç çekmiş: "Sorma Hoca! Hayal Hırsızı Gölge Kral adında karanlık ama bir o kadar da sevimli ufaklık bir kral peydah oldu. Kasvetli şatosundan bir rüzgar estirip herkesin neşesini, cesaretini ve hayallerini çaldı. Onları şatosundaki cam kavanozlara kapattı!"
Nasreddin Hoca gülümsemiş: "Eee, ne duruyoruz? Ağlamakla hayal geri gelmez! Takılın peşime, şu krala bir Nasreddin Hoca şakası yapalım da aklı başına gelsin!"
Böylece bu eşsiz kahramanlar takımı, Gölge Kral'ın karanlık şatosuna doğru yola çıkmışlar. Şatonun kapısına geldiklerinde onları gölge muhafızlar karşılamış.
Çizmeli Kedi öne atılmış, şapkasını çıkarıp öyle komik ve hızlı bir İspanyol dansı yapmış ki, gölge muhafızların başı dönmüş ve birbirlerine dolanıp yere düşmüşler!

Şatonun taht odasına girdiklerinde, devasa bir tahtta oturan, gözleri parlayan minik Gölge Kral'ı görmüşler. Etrafı, çocuklardan çalınan ve içinde ışıklar uçuşan "Hayal Kavanozları" ile doluymuş.
Gölge Kral tiz bir sesle gülmüş: "Nihaha! Geldiğinize sevindim! Şimdi sizin cesaretinizi ve neşenizi de çalacağım!"
Pamuk Prenses hemen öne çıkmış. O kadar neşeli ve umut dolu bir orman şarkısı söylemeye başlamış ki, odadaki karanlık dağılmaya, kavanozların içindeki hayaller ışıl ışıl parlamaya başlamış. Şrek ve Eşek fırsattan istifade edip, "BÖÖÖÖ!" diye öyle komik ve gürültülü bir kükreme yapmışlar ki, Gölge Kral korkudan tahtın arkasına saklanmış.
Gölge Kral, "Hayır! Hayaller benim! Benden alamazsınız!" diye bağırırken, Pinokyo öne çıkmış.

"Sayın Kral!" demiş Pinokyo. "Aslında biz senin hayallerini çalmaya gelmedik, biz sana dünyanın en büyük hayal hazinesini getirdik!" Bunu söyler söylemez Pinokyo'nun tahta burnu "Uzun! Uzun!" diye uzamaya başlamış (çünkü yalan söylüyormuş).
Gölge Kral, Pinokyo'nun burnunun uzadığını görünce şaşkınlıktan donakalmış. Bu sihre o kadar dalmış ki, asasını elinden düşürmüş.
Tam o an Nasreddin Hoca devreye girmiş. Hoca, Gölge Kral'ın yanına gitmiş, cebinden bir kase yoğurt çıkarmış ve şatonun ortasındaki küçük süs havuzuna dökmeye başlamış.
Gölge Kral şaşkınlıkla sormuş: "İhtiyar, sen ne yapıyorsun?"
Hoca ciddi bir yüzle: "Havuza maya çalıyorum." Gölge Kral kıkırdamış: "İlahi ihtiyar! Havuz hiç maya tutar mı?"
Hoca taşı gediğine koymuş: "Ya tutarsa? İşte hayal kurmak da böyledir küçük kral! Sen insanların hayallerini kavanoza hapsedersen o göl maya tutmaz.

Ama onları serbest bırakırsan, belki bütün dünya güzelliklerle mayalanır!"
Gölge Kral, Hoca'nın bu sözüne ve Pinokyo'nun uzayan burnuna o kadar çok gülmüş ki, içindeki o karanlık kibir eriyip gitmiş. O gülünce, etraftaki bütün hayal kavanozları "ÇAT! ÇAT!" diye kırılmış! Çalınan tüm neşe, cesaret ve renkli hayaller, pırıl pırıl kelebekler gibi şatodan çıkıp çocuklara geri dönmüş.
Gölge Kral tacını çıkarmış, "Haklısınız," demiş. "Hayalleri çalmak değil, onlara ortak olmak daha eğlenceliymiş."
O günden sonra Masal Diyarı yeniden renklenmiş. Nasreddin Hoca, Şrek, Çizmeli Kedi, Pamuk Prenses ve Pinokyo, çocuklarla birlikte doyasıya eğlenmişler.
Gökten üç hayal bulutu düşmüş: Biri farklılıklarıyla harika bir takım olan kahramanlara. Biri hatasını anlayan Gölge Kral'a. Biri de hayal kurmaktan asla vazgeçmeyen zeki çocuklara.