Minik Fok Fino Masalı

Bir varmış bir yokmuş, sonsuz beyazların ülkesinde, buzdan evlerin arasında yaşayan minicik bir fok varmış. Adı Fino’ymuş. Fino, bembeyaz tüyleri, kocaman kara gözleri ve şıp şıp yüzen minik yüzgeçleriyle buz gibi sulara dalmayı, sonra da küt küt buzların üzerine çıkıp güneşlenmeyi çok severmiş. En sevdiği şey ise, buzda kaymakmış. Bazen öyle hızlı kayarmış ki, arkasında pır pır kar taneleri bırakırmış. Herkes Fino’nun ne kadar neşeli bir fok olduğunu söylermiş.

Günlerden bir gün, Fino buzların arasında gezinirken, uzakta parlayan bir şey görmüş. Meraklı Fino, minik burnunu havaya kaldırıp koklamış, sonra da o yöne doğru yüzgeçleriyle ite kaka ilerlemiş. Yaklaştıkça parlayan şeyin kocaman, bembeyaz bir tüy olduğunu fark etmiş. Bu tüy, kutup baykuşu Bilge’nin tüyüymüş. Bilge baykuş, buzulların en tepesinde yaşar, her şeyi görürmüş. Fino, tüyü alıp Bilge’ye götürmek istemiş ama buzlar birden çatır çatır ses çıkarmaya başlamış. Fino, tüyü düşürmüş ve buzun bir yarısı aşağı doğru kaymaya başlamış. Fino ne yapacağını şaşırmış, gözleri kocaman açılmış.

Tam o sırada, kocaman bir kutup ayısı olan Pofuduk, Fino’nun yanına gelmiş. Pofuduk, Fino’nun düştüğünü görünce hızlıca uzanmış ve onu nazikçe pençesiyle yukarı çekmiş. Fino, Pofuduk’un yumuşacık tüylerine tutunmuş, kalbi pıt pıt atıyormuş. Pofuduk, Fino’yu güvenli bir buza taşıdıktan sonra, başını sallayarak tüyü işaret etmiş. Fino, tüyü alıp Pofuduk’a teşekkür etmiş. Sonra birlikte Bilge baykuşun yanına gitmeye karar vermişler. Yolda, karın üstünde zıp zıp zıplayan minik kutup tilkisi Tilkiş’le karşılaşmışlar. Tilkiş de onlara katılmış, hep birlikte Bilge baykuşun yuvasına doğru yol almışlar. Buzların üzerinden zıplayarak, karların üzerinde kayarak ilerlemişler.

Sonunda Bilge baykuşun yuvasına varmışlar. Fino, tüyü Bilge’ye uzatmış. Bilge baykuş, kanatlarını açıp Fino’ya teşekkür etmiş. Sonra üç arkadaş, Bilge’nin yuvasının önündeki geniş buzda, ay ışığı altında neşe içinde oynamışlar. Fino buzun üzerinde dönmüş durmuş, Pofuduk karların üzerinde yuvarlanmış, Tilkiş ise kuyruğunu sallayarak onların etrafında koşmuş. O gece, buzullar hiç bu kadar neşeli olmamış. Fino, dostlarıyla birlikte olmanın ne kadar güzel olduğunu anlamış. Gökten üç pırıl pırıl kar tanesi düşmüş, biri minik fok Fino’ya, biri kocaman kalpli Pofuduk’a, biri de masalımızı dinleyen ve dostlarına değer veren tüm uslu çocuklara.