Uzay Kartları Masalı

Bir varmış bir yokmuş, yıldızların bir oyun tahtası gibi dizildiği uçsuz bucaksız Opaline Galaksisi'nde, kuyruklu yıldızların peşinden koşmayı seven, saçları gece mavisi, gözleri iki küçük gezegen gibi parıldayan bir uzay çocuğu yaşarmış. Adı Zepiymiş. Boynunda, dedesinden kalma pırıl pırıl bir kart destesi asılıymış; bu kartlara üflediğinde, içlerinden ışıktan yaratıklar doğup gökyüzünde dans edermiş. Zepi bütün gün bu kartlarla oynar, ama en çok da en sevdiği kartı Lumi'yi severmiş; küçük, tüylü, altın kanatlı bir ışık kedisiymiş Lumi ve her 'mır' dediğinde etrafa yıldız tozu saçarmış.

Derken bir akşam, galaksinin öbür ucundan kapkara bir gölge gemisi süzülüp gelmiş. İçinden, bütün kartları yutarak güçlenmek isteyen soğuk kalpli Grimvax çıkmış; zırhı sönmüş yıldızlardan yapılmış, sesi uzak bir gök gürültüsü gibiymiş. 'Bana meydan oku, uzay çocuğu!' diye bağırmış. 'Kazanırsam destenin tamamı benim olacak, galaksinin tüm ışığını yutacağım!' Zepinin yüreği pır pır etmiş ama Lumi omzuna tüneyip usulca 'mır' demiş. Böylece büyük yıldız düellosu başlamış. Grimvax, karanlık canavarlarını birer birer çağırmış; Zepi ise kartlarına üfleyerek ışıktan arkadaşlarını uyandırmış. Fırrr diye kanatlar açılmış, gökyüzü renk renk çarpışan ışıklarla dolmuş.

Düello kızıştıkça Grimvax kahkahalar atmış, çünkü her galip gelişinde Zepinin bir kartı sönüp elinden kayıyormuş. Sonunda Zepinin avucunda yalnızca Lumi kalmış. 'Onu da oyna, sonra her şey benim olacak!' demiş Grimvax zafer sarhoşluğuyla. Ama Zepi, minik kedisine bakıp başını iki yana sallamış: 'Hayır. Lumi bir güç değil, o benim dostum. Dostlarımı kazanmak için harcamam.' O an, sönmüş sanılan tüm kartlar birden ışıldamaya başlamış; çünkü meğer kartların gerçek gücü yutmaktan değil, sevgiyle korunmaktan doğuyormuş. Işıktan yaratıklar Zepinin etrafında bir yıldız halkası oluşturmuş. Grimvax'ın karanlık canavarları ise, hiç dostları olmadığından titreyip tıp tıp eriyerek kaybolmuş.

Karanlık zırhı çatırdayan Grimvax dizlerinin üstüne çökmüş; içindeki kömürleşmiş yıldız, Zepinin uzattığı dostluk eliyle yeniden ışımaya başlamış. 'Demek güç, biriktirmekte değil paylaşmakta saklıymış,' diye fısıldamış utançla. O geceden sonra Grimvax karanlık gemisini bir ışık bahçesine çevirmiş, Zepi ile Lumi ise galaksinin en sevilen dostları olmuş. Çünkü anlamışlar ki, kazanmak başkalarını küçültmek değil, kalpleri büyütmekmiş. Gökten üç parlak yıldız kartı düşmüş; biri cesur Zepiye, biri altın kanatlı dostu Lumi'ye, biri de masalımızı dinleyen, arkadaşlarını hiçbir şeye değişmeyen tüm sevgi dolu çocuklara.