Küçük Prens Masalı

Bir varmış bir yokmuş... Gökyüzündeki yıldızların arasında, neredeyse bir ev kadar küçük olan "B-612" adında minicik bir gezegen varmış. Bu gezegende, saçları güneş gibi sarı, rüzgarda dalgalanan uzun bir atkısı olan Minik Prens yaşarmış. Minik Prens'in gezegeninde temizlemesi gereken üç tane minik yanardağı ve çok sevdiği, cam bir fanus içinde koruduğu biricik Kırmızı Gül'ü varmış.

Kırmızı Gül çok güzelmiş ama biraz nazlıymış. "Rüzgar esiyor, üşüyorum! Bana suyumu ver!" diye sürekli söylenirmiş. Minik Prens gülünü çok sevse de onun bu kaprislerinden biraz yorulmuş. "Acaba diğer gezegenlerde hayat nasıl? Gidip yeni şeyler öğrenmeliyim," diyerek yaban kuşlarının yardımıyla gezegeninden ayrılmış ve uzay macerasına atılmış.

Minik Prens, yolculuğu sırasında pek çok gezegene uğramış. Bir gezegende, üzerinde kocaman tacı olan, ama gezegeninde kendisinden başka kimse yaşamayan komik bir Kral görmüş. Kral, "Benim gezegenime geldin, sana esnemeyi emrediyorum!" diyormuş. Minik Prens şaşırmış: "Kimsenin olmadığı yerde kral olmak ne kadar anlamsız," diye düşünmüş.

Sonraki gezegende, sürekli yıldızları sayan bir iş adamı görmüş. "Beş yüz milyon yıldızım var, hepsi benim!" diyormuş adam. Minik Prens, "Benim bir gülüm var, onu suluyorum, ona faydam dokunuyor. Yıldızlara sahip olmanın kimseye bir faydası yok ki," diyerek yoluna devam etmiş. Anlamış ki; büyükler bazen sayılara ve kurallara çok önem veriyor ama işin eğlencesini kaçırıyorlarmış.

En sonunda Minik Prens, Dünya adındaki kocaman ve yemyeşil gezegene inmiş. Yürürken karşısına binlerce kırmızı gülün olduğu devasa bir bahçe çıkmış!
Minik Prens bunu görünce çok üzülmüş ve çimenlere oturup ağlamaya başlamış. "Benim gezegenimdeki gülüm bana evrendeki tek gül olduğunu söylemişti. Meğer o sıradan bir gülmüş," demiş.
Tam o sırada altın sarısı başakların arasından tüylü, sevimli mi sevimli bir Tilki çıkagelmiş.
Tilki, "Merhaba," demiş.

Minik Prens gözyaşlarını silmiş, "Merhaba. Benimle oynar mısın? Çok üzgünüm," demiş.
Tilki başını sallamış: "Seninle oynayamam, çünkü ben 'evcilleşmedim'."
Minik Prens şaşırmış: "Evcilleşmek ne demek?"

Tilki gülümsemiş: "Bağ kurmak demektir. Şu an benim için sen, dünyadaki yüz binlerce küçük çocuktan sadece birisin. Senin için de ben, yüz binlerce tilkiden biriyim. Ama eğer beni evcilleştirirsen, yani benimle vakit geçirip bana emek verirsen, birbirimiz için dünyada tek oluruz. Benim adım senin kalbinde özel bir ses olur."

Minik Prens o an kendi gezegenindeki nazlı gülünü düşünmüş. Ona her gün su vermiş, cam fanusla rüzgardan korumuş, tırtılları temizlemişti.
"Anladım!" diye bağırmış Minik Prens neşeyle. "Dünyada binlerce gül olabilir ama benim gezegenimdeki gül, benim gülüm! Çünkü ben ona emek verdim. Onu sevdim."

Tilki, Minik Prens'e dünyanın en güzel sırrını vermiş:
"Hoşça kal dostum," demiş Tilki. "İşte benim sırrım, çok basit: İnsan ancak kalbiyle baktığı zaman doğruyu görebilir. Asıl güzellik gözle görünmez."

Minik Prens, Tilki'ye sımsıkı sarılmış. Öğreneceği her şeyi öğrendiğini fark etmiş. Kalbindeki o sıcacık sevgiyle, kendi minik gezegenine, biricik gülünün yanına geri dönmüş. Fanusunu kaldırmış, gülünü sevgiyle koklamış. Artık biliyormuş ki; bir şeyi özel yapan, ona ayırdığımız zaman ve gösterdiğimiz sevgiymiş.
Gökten üç parlayan yıldız düşmüş: Biri kalbiyle görmeyi öğrenen Minik Prens'e. Biri dostluğun sırrını veren bilge Tilki'ye. Biri de etrafındaki güzelliklere sevgiyle emek veren akıllı çocuklara.