Yıldız Bekçisi Nur
Yıldız Bahçesinin Bekçisi, dualarla çiçek açan göksel bir bahçenin minik meleğinin, sabrı ve şükrü öğrendiği büyüleyici dini bir masal.
Bir varmış bir yokmuş, gökyüzünün en yüksek katında, bulutların da ötesinde, ışıktan taçyapraklarla donatılmış bir göksel bahçe varmış. Bu bahçenin bekçisi, ışıltılı beyaz kanatları olan, kar gibi gömleği topuklarına kadar inen minik bir melek olan Nur'muş. Nur'un en tatlı özelliği, dünyadan yükselen her güzel söze kulak vermesiymiş; çünkü o bahçede çiçekler topraktan değil, insanların dualarından ve iyi niyetlerinden açarmış. Bir çocuk 'şükürler olsun' dediğinde fısıl fısıl bir tomurcuk kabarır, biri yürekten dua ettiğinde ışıktan bir gül açılıverirmiş.
Nur, bahçesine bakar bakmaz hoşnutsuz olmaya başlamış, çünkü komşu bahçelerin melekleri koca koca ışık ağaçlarıyla övünürmüş de onun bahçesi daha çok küçük tomurcuklarla doluymuş. 'Benim de kocaman, göz kamaştıran çiçeklerim olsun,' diye geçirmiş içinden. O gün dünyadan ince bir ses yükselmiş: hasta yatağındaki küçük bir kızcağız, 'Rabbim, annemi gülümset,' diye fısıldamış. Bu dua ile bahçede küçücük, titrek bir çiçek açmış; tıp tıp eden bir kalp gibi atıyormuş. Nur küçümser gözlerle bakmış ona, büyük ve gösterişli olmadığı için kıyısına bile sulamadan geçmiş.
Günler geçtikçe Nur yalnızca büyük duaların çiçeklerine bakmış, minik olanları ihmal etmiş, derken bahçesi solmaya yüz tutmuş. Bir gece gökten yaşlı bir nur meleği inmiş, kanatları ay ışığıyla yıkanmış gibi parlıyormuş. 'Küçük bekçi,' demiş yumuşak bir sesle, 'sen büyüklüğü boyutta sanıyorsun; oysa en küçük, en içten dua, en gösterişlisinden kıymetlidir.' Nur utançla o unuttuğu minik çiçeğe koşmuş; onu sevgiyle sulamış, fısır fısır özür dilemiş. O an minik çiçek öyle bir açmış ki, bütün bahçeyi aydınlatan altın bir ışığa dönüşmüş; meğer o hasta kızın annesi o sabah gülümsemiş, dua kabul olmuşmuş.
O günden sonra Nur, bahçesinin her köşesine aynı sevgiyle bakmış; ne büyük ne küçük, hiçbir iyi niyeti hor görmemiş. Göksel bahçe öyle bir bollukla donanmış ki, bütün gökyüzü katları onun ışığıyla ısınmış, Nur da kalbini şükürle doldurup huzura kavuşmuş. Sevgili çocuklar, bir iyilik ne kadar küçük görünürse görünsün, içtenlikle yapıldığında en parlak ışığı taşır; önemli olan büyük görünmek değil, yürekten olmaktır. Gökten üç ışık taçyaprağı düşmüş; biri sabrı öğrenen minik melek Nur'a, biri yürekten dua eden hasta kızcağıza, biri de küçük iyilikleri küçümsemeyen tüm uslu çocuklara.
Paylaş
Tepkiniz Nedir?
Beğendim
8
Beğenmedim
1
Sevdim
9
Güldüm
0
Kızdım
1
Üzüldüm
2
Şaşırdım
0
