Gül Masalı

Bir varmış bir yokmuş... Rengarenk çiçeklerin koktuğu, kuşların "cik cik" öttüğü güzel bir bahçe varmış. Bu bahçede, sırtında siyah benekleri olan minik Uğur Böceği Benekli ve çok çalışkan Karınca Tini yaşarmış.
Bir gün güneş pırıl pırıl parlıyormuş. Benekli ve Tini, yaprakların üzerinde kovalamaca oynuyorlarmış.
"Koş Tini, yakala beni!" diyormuş Benekli.

Her şey çok güzelmiş. Ama birden bire... Gökyüzü gri olmuş. Rüzgar kuvvetli bir şekilde esmiş.
Ve gökyüzünden damlalar düşmeye başlamış:
"Şıp... Şıp... Şıp..."

Benekli, "Eyvah! Yağmur yağıyor!" demiş. Ne yapacağız şimdi? Ya hasta olursak diye endişelenmiş.
Tini, "Islanacağız! Çabuk saklanalım!" diye bağırmış.

İki arkadaş koşmuşlar. Küçük bir taşın altına girmeye çalışmışlar. Ama taş çok sertmiş ve altı su dolmuş.
"Burası olmaz, çok ıslak!" farklı bir yer bulmamız lazım demişler.
Sonra kurumuş bir yaprağın altına girmişler. Ama yaprak delikmiş. Yağmur damlaları "pıt pıt" kafalarına düşüyormuş.

Benekli ve Tini titremeye başlamışlar. "Çok üşüdük, nereye gideceğiz?" diye üzülmüşler.
Tam o sırada, bahçenin ortasındaki kocaman, mis kokulu Kırmızı Gül, minik dostlarının ıslandığını görmüş. Onlara yardım etmek istemiş.
Kırmızı Gül, o kocaman, yumuşacık yaprağını yavaşça aşağıya doğru eğmiş.
"Hışşş..." diye bir ses gelmiş.

Benekli ve Tini başlarını kaldırmışlar. Bir de ne görsünler? Kırmızı Gül, onlar için kocaman bir şemsiye olmuş!
Hemen Gül'ün altına, yaprağın kuru tarafına koşmuşlar.

Ohhh! Burası ne kadar sıcakmış. Burası ne kadar kuruymuş demişler ve çok mutlu olmuşlar.
Dışarıda yağmur "Şarıl şırıl" yağmaya devam etmiş ama Benekli ve Tini hiç ıslanmamış. Yağmuru izlemiş ve tadını çıkarmışlar. Gül'ün güzel kokusuyla ısınmışlar, birbirlerine sarılıp beklemişler.

Kırmızı Gül onlara, "Korkmayın minikler, ben sizi korurum," demiş.
Bir süre sonra yağmur durmuş. Güneş tekrar yavaş bir şekilde açmış.
Benekli ve Tini, Kırmızı Gül'ün altından çıkmışlar. Tüyleri kurumuş, keyifleri yerine gelmiş.
Kırmızı Gül'e dönüp, "Teşekkür ederiz güzel Gül! Sen bizi yağmurdan korudun," demişler.
Gül de yapraklarını sallayarak onlara gülümsemiş.

O günden sonra yağmur ne zaman yağsa, Benekli ve Tini nereye saklanacaklarını çok iyi biliyorlarmış.
Gökten üç yağmur damlası düşmüş: 
Biri yardımsever Kırmızı Gül'e. 
Biri minik dostlar Benekli ve Tini'ye. 
Biri de yağmurda ıslanmadan, sıcacık evlerinde uyuyan minik çocuklara.