Aslan ile Timsah

Bir varmış bir yokmuş... Yemyeşil ağaçların gölgesinde serin suların aktığı "Mavi Gölge Vadisi"nde, herkesin huzurunu kaçıran iki inatçı hayvan yaşarmış. Biri, yelesini kabartarak kükreyen ve "Ben bu ormanın tek kralıyım, her yer benim!" diyen genç aslan Leo; diğeri ise nehirde kuyruğunu şaplatarak "Hayır! Asıl kral benim, sular benden sorulur!" diyen yeşil timsah Timo imiş.

Leo karada, Timo suda böbürlenip dururken, hem karada hem suda gezebilen, başında mavi şapkası olan akıllı ördek Paytak, onları izler ve kıkırdarmış. "İkisi de ne kadar şaşkın, asıl kral Doğa Ana'dır ama haberleri yok," diye düşünürmüş.

Bir gün Leo ve Timo, nehir kenarında yine tartışmaya başlamışlar.

Leo: "Kükrersem yapraklar dökülür!"
Timo: "Kuyruğumu vurursam dalgalar dağ olur!"
Onlar "Sen güçlüsün, ben güçlüyüm" diye inatlaşırken, gökyüzü aniden kapkara olmuş. Rüzgar "VUUUU!" diye öyle bir esmiş ki, Leo'nun yelesi yüzüne yapışmış, Timo'nun nehrinde dev dalgalar oluşmuş.

Büyük bir fırtına kopmuş! Rüzgarın gücüyle yaşlı bir ağaç "ÇATURT!" diye devrilmiş ve nehrin tam kenarına, Leo ile Timo'nun arasına düşmüş.

Leo, ağacın dalları arasında sıkışmış, hareket edememiş. "İmdat! Sıkıştım!" diye bağırmış.
Timo ise devrilen ağacın kapattığı kıyıya çıkamıyor, akıntıyla sürükleniyormuş. "İmdat! Akıntı beni götürüyor!" diye çırpınmış.

İkisi de "kral" olduklarını unutmuş, korkudan titriyorlarmış. O sırada minik ördek Paytak, fırtınaya rağmen uçarak yanlarına gelmiş.
"Hey Koca Krallar!" diye seslenmiş Paytak. "Kavga etmeyi bırakın! Leo, sen güçlü pençelerinle dalı itmelisin! Timo, sen de kuyruğunla kütüğü suya doğru itmelisin! Birlikte çalışmazsanız ikiniz de zarar göreceksiniz!"

Leo ve Timo, Paytak'ın haklı olduğunu anlamış. Leo, gururunu bir kenara bırakıp var gücüyle dala yüklenmiş. Timo da akıntıya direnip kuyruğuyla kütüğe vurmuş.
"Bir, iki, üç! İt!"
Birlikte, o koca ağacı yerinden oynatmışlar. Leo sıkıştığı yerden kurtulmuş, Timo da kendine güvenli bir alan açıp kıyıya çıkmış.

Fırtına dindiğinde ikisi de yorgun ama sağ salimmiş.
Leo, Timo'ya bakmış: "Sanırım ben sadece karada güçlüyüm, doğaya karşı değil."
Timo da başını eğmiş: "Ben de suda güçlüyüm ama fırtınada yaprak gibiyim."

Paytak gülümseyerek yanlarına konmuş: "Gördünüz mü? Kimse tek başına kral değildir. Ama birlikte olursanız, her zorluğu aşarsınız."

O günden sonra Leo ve Timo bir daha asla "Ben kralım" diye kavga etmemişler. Biri ormanı, diğeri nehri korumuş ama en çok da birbirlerini kollamışlar.

Gökten üç yağmur damlası düşmüş: Biri akıllı Paytak'a. Biri dersini alan Leo ve Timo'ya. Biri de paylaşmayı ve dostluğu bilen tüm çocuklara.