Bilge Karga

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde ağaçların gökyüzüne uzandığı, nehirlerin şarkı söylediği "Zümrüt Ormanı"nda, simsiyah tüyleri ve boncuk gibi parlayan gözleriyle herkesin hayran olduğu bir Bilge Karga yaşarmış. Bu Karga, diğer kuşlar gibi sadece solucan peşinde koşmazmış. O, ormanın en zekisiymiş! Cevizleri kırmak için yükseklere çıkarıp aşağı atar, çöpleri kullanarak kendine ilginç oyuncaklar yaparmış.

Bir yaz günü, orman çok sıcakmış. Güneş "cızır cızır" yakıyormuş. Bilge Karga, yüksek bir çınar ağacının dalında dinlenirken burnuna tuhaf bir koku gelmiş. "Sniff... Sniff..."
Aşağı baktığında, kampçıların unuttuğu sönmemiş bir ateşten çıkan dumanları görmüş! Kuru otlar tutuşmaya, alevler büyümeye başlamış.

Ormandaki diğer hayvanlar paniklemiş. Güçlü Ayı kükreyerek ateşi korkutmaya çalışmış, hızlı Tavşan sağa sola koşmuş ama kimse ne yapacağını bilememiş. Bilge Karga hemen harekete geçmiş. Önce nehre uçmuş, gagasını suyla doldurup alevlerin üzerine dökmüş. "Cızzz!" diye bir ses çıkmış ama ateş sönmemiş. Karga, gagasının çok küçük, ateşin ise çok büyük olduğunu anlamış.

"Kaba kuvvet veya benim minik gagam bu işe yaramayacak," diye düşünmüş Bilge Karga. "Daha büyük bir plan yapmalıyım, aklımı kullanmalıyım!"
Aklına ormanın girişindeki Orman Korucusu'nun kulübesi gelmiş. Hızla oraya uçmuş. Ama Korucu kulübenin içinde derin bir uykudaymış ve camlar kapalı olduğu için dumanı görmüyormuş. Karga cama vurmuş, "Gak gak!" diye bağırmış ama Korucu uyanmamış.

Bilge Karga etrafına bakınmış ve yerde parlayan sert, metal bir konserve kutusu kapağı görmüş. "İşte bu!" demiş. Hemen aşağı süzülüp kapağı gagasıyla kapmış. Sonra hızla havalanıp Korucu'nun kulübesinin tepesine, metal bacanın üzerine konmuş.
Karga, gagasıyla tuttuğu metal kapağı var gücüyle bacaya vurmaya başlamış:
"ÇANG! ÇUNG! ÇANG! ÇUNG!"

Ses o kadar yüksek ve metalikmiş ki, ormanda yankılanmış. Uyuyan Korucu, "Ne oluyor? Deprem mi var?" diyerek yatağından fırlamış. Dışarı çıktığında çatıda bir karganın bacaya vurduğunu ve kanadıyla sürekli dumanı işaret ettiğini görmüş.
Korucu hemen dumanı fark etmiş: "Aferin sana akıllı kuş! Bana yangını haber veriyorsun!"

Hemen yangın tüpünü ve hortumunu kapıp koşmuş. Ateş daha fazla büyümeden "Fıssst!" diye köpükler sıkarak yangını söndürmüş.

Tüm hayvanlar derin bir nefes almış. Ayı, Tavşan ve Sincap, Bilge Karga'nın etrafında toplanmış.
Ayı, "Benim kükremem yetmedi, senin gagan su taşımaya yetmedi ama aklın hepimizi kurtardı," demiş.
Bilge Karga, göğsündeki beyaz tüyü kabartarak gülümsemiş: "Unutmayın dostlarım, en büyük güç kaslarda değil, kafamızın içindedir."

O günden sonra Bilge Karga, ormanın "Gözcü Kahramanı" ilan edilmiş. Ne zaman bir sorun olsa, herkes önce ona danışmış. 
Gökten üç ceviz düşmüş: Biri zeki Bilge Karga'nın gagasına. Biri doğayı koruyan Korucu'ya. Biri de zor anlarda paniğe kapılmayıp aklını kullanan zeki çocuklara.