Hayvanlar Aleminde Maskeli Balo

Bir varmış bir yokmuş, yemyeşil ormanların derinliklerinde, rengarenk çiçeklerin kokularının birbirine karıştığı, şırıl şırıl akan derelerin neşeli şarkılar söylediği bir diyarda, kendine hayran bir tavus kuşu yaşarmış. Adı Zümrüt’müş. Tüyleri o kadar parlak, o kadar göz alıcıymış ki, güneş bile ona bakınca kıskanırmış. Her sabah, tüy yelpazesini gururla açar, ormanın tüm canlılarına gösterirmiş. "Benim kadar güzelini gören var mı?" diye sorar, havalı havalı yürür, diğer hayvanların hayran bakışları arasında süzülürmüş. O kadar çok beğenirmiş kendini ki, bazen kimseyi dinlemez, her şeyi en iyi kendisinin bildiğini sanırmış. Unutkanlığı da meşhurmuş; bir dakika önce söylediğini bir dakika sonra hatırlamazmış. Ama yine de, ormandaki tüm hayvanlar onu biraz da olsa severmiş, çünkü Zümrüt’ün neşesi bulaşıcıymış.

Derken, ormanın en bilge sakini, şafak yıldızları gibi parlayan gözleriyle Bilgecan Baykuş, tüm hayvanları neşeyle coşturacak, rengarenk bir maskeli balo düzenlemeye karar vermiş. Bu tatlı haber, ormanın en ücra köşelerine kadar, rüzgarın fısıltısıyla bir anda yayılmış, yaşlı ağaçların dallarını bile kıpır kıpır ettirmiş. Pırıl pırıl kelebek kanatlarından özenle yapılmış davetiyeler, her çiçeğin taçyaprağına, her yaşlı meşe ağacının dallarına nazikçe asılmış. Her bir davetiyede, "En şaşırtıcı maskeyi takan, baloyu yönetme şerefine erişecek!" yazıyormuş. Zümrüt Tavus Kuşu, bu duyuruyu duyar duymaz sevinçle kanatlarını çırpmış, tüyleri gökkuşağı gibi ışıl ışıl parlamış. "Elbette en şaşırtıcı maske benimki olacak!" diye düşünerek, hemen ormanın en uzak köşelerine doğru, göz alıcı bir dansla süzülmeye başlamış. En parlak kelebek kanatlarını, en güzel kokulu çiçeklerin taçyapraklarını, hatta gökkuşağının yedi renginden ilham alarak pırıl pırıl tüylerini bir araya getirmiş. Kendi güzelliğine olan inancı o kadar büyükmüş ki, maskesinin de kendisi gibi eşsiz olmasını istiyormuş. Ama o kadar heyecanlıymış ki, baloya hangi gün olduğunu bir türlü aklında tutamıyormuş. "Acaba yarın mıydı, öbür gün mü?" diye mırıldanmış kendi kendine, unutkanlığı yine onu yakalamış. Ama Zümrüt, neşeyle kanat çırparak, "Önemli değil, ben her şeyi bilirim, baloyu da ben yönetirim!" diye düşünmüş.

Balo gecesi gelip çatmış da çatmış! Ormanın dört bir yanı, rengarenk fenerlerin yumuşacık ışıklarıyla bir düş ülkesine dönüşmüş, her köşeden neşeli ezgiler yükseliyormuş. Mis gibi çiçek kokuları havayı sarmış, pırıl pırıl kelebekler kanat çırparak dans ediyormuş. Hayvanlar, kimisi kelebek kanadından, kimisi rengarenk yapraklardan yapılmış, birbirinden ilginç maskeleriyle salonda yerini almışlar. Baykuş Bilgecan, baloyu açmak için sahneye çıkmış, bilgece bir "Huu-huu!" nidasıyla herkesin dikkatini çekmiş. Tam o sırada, Zümrüt, sanki gökten inmiş gibi, üzerinde pırıl pırıl parlayan, göz kamaştırıcı ve abartılı tüylerle süslü bir maskeyle salona girmiş. Ancak, bu gösterişli maskeyi takarken o kadar aceleci davranmış ki, maskenin altındaki gözlerini kapatıvermiş! Göremediği için sağa sola çarpmış, önüne çıkan herkesi usulca iteklemiş. "Benim maskem en güzeli, baloyu ben yönetirim!" diye neşeli ama biraz da yüksek sesle bağırmaya devam ediyormuş. Diğer hayvanlar, Zümrüt'ün bu halini şaşkınlıkla izliyorlarmış. Kibirli tavus kuşu, maskenin göz deliklerini açmayı atlamış, unutkanlığı yine iş başındaymış. Bir an sonra, Zümrüt'ün ayağı takılmış ve şıpır şıpır seslerle balıkların yüzdüğü süs havuzuna düşüvermiş. Maskesi suya düşmüş, tüm tüyleri darmadağın olmuş. O an, ormandaki tüm hayvanlar neşeyle gülüşmüşler. Zümrüt, hem sudan sırılsıklam olmaktan hem de bu komik durumdan dolayı kıpkırmızı kesilmiş. İşte o an, kibirinin, unutkanlığının ve çok bilmişliğinin ona ne kadar sevimli bir ders verdiğini anlamış.

Zümrüt, havuzdan çıktıktan sonra, Bilgecan yanına gelmiş ve nazikçe, "Zümrüt, güzelliğin tartışılmaz ama bazen etrafımızdakileri dinlemek, onlardan yardım istemek ve unutkanlıklarımızın farkında olmak, bizi daha da güzelleştirir," demiş. Zümrüt, o günden sonra daha az kibirli, daha dikkatli ve daha alçakgönüllü olmayı öğrenmiş. Artık maskeli balolarda gözlerini kapatan bir maske takmıyor, ormandaki dostlarına daha çok değer veriyormuş. Gökten üç pırıl pırıl tüy düşmüş, biri Zümrüt’e, biri Bilgecan’a, biri de masalımızı dinleyip kibirden, unutkanlıktan ve çok bilmişlikten uzak duran tüm çocuklara.