İnanılmaz Aile Masalı

Bir varmış bir yokmuş... Dünyada, herkesten gizli yaşayan süper güçlü bir aile varmış: İnanılmaz Aile!
Baba çok güçlüymüş, koca bir arabayı bile tek eliyle kaldırabilirmiş. Anne, lastik gibi esnekmiş, kollarını metrelerce uzatabilirmiş. Büyük kızları görünmez olabilir ve sihirli kalkanlar yapabilirmiş. Ortanca erkek çocukları ise o kadar hızlı koşarmış ki, ayakları rüzgar gibi görünmez olurmuş.

Çok uzaklardaki "Yeşil Ada"da, adanın halkına yardım etmesi için yapılmış, kocaman gövdeli, örümcek bacaklı tonton bir Dev Robot yaşarmış. Bu robot aslında çok iyi kalpliymiş; dev kollarıyla toprağı kazar, adaya meyve ağaçları diker, çocuklara gölge yaparmış. Ancak bir gece adada büyük bir fırtına kopmuş. Dev Robot'un tepesindeki antene kocaman bir şimşek "ÇAT!" diye isabet etmiş.

Şimşek çarpınca robotun ayarları bozulmuş. Gözündeki mavi, sevecen ışık kırmızıya dönmüş. İyi kalpli robot, hafızasını kaybetmiş ve etrafta şaşkınca koşuşturarak ağaçları devirmeye, evlerin çatılarını uçurmaya başlamış.
Durumu haber alan Baba, "Bu işi tek başıma çözerim! Gidip o robotu durduracağım," diyerek adaya gizlice tek başına gitmiş.

Ama ayarları bozulan Dev Robot o kadar büyük ve hızlı hareket ediyormuş ki, Baba'nın süper gücü tek başına işe yaramamış. Robot, uzun mekanik kollarıyla Baba'yı yakalayıp yüksek bir kayalığın tepesine hapsetmiş.
Evde durumu öğrenen Anne, Kız ve Erkek Çocuk hemen meşhur kırmızı süper kahraman kostümlerini giymişler. "Babamızı yalnız bırakamayız!" diyerek uçan jetleriyle Yeşil Ada'ya doğru yola çıkmışlar.
Adaya vardıklarında Dev Robot ormanda yuvarlanarak onlara doğru geliyormuş.

Anne, çocuklarına dönmüş: "Dinleyin beni! O robot aslında kötü değil, sadece arızalandı ve korkuyor. Onu kırmak ya da yok etmek yerine, sırtındaki 'Sıfırlama Düğmesi'ne basıp onu tamir etmeliyiz! Herkes görev başına!"

Erkek Çocuk, "Ben onu şaşırtırım!" diyerek robotun etrafında "Vınnn! Vınnn!" diye fırıl fırıl koşmaya başlamış. Robot, etrafında dönen kırmızı çizgiyi yakalamaya çalışırken başı dönmüş.
Kız Çocuk hemen devreye girmiş. Görünmez olmuş ve robotun devrilen ağaçların altına düşmesini engellemek için devasa mor bir "Sihirli Kalkan" kurmuş. Robot kalkana "Güm!" diye çarpıp yavaşlamış.
O sırada Anne, lastik kollarını upuzun uzatarak kayalığın tepesine ulaşmış ve orada mahsur kalan Baba'yı tutup güvenle aşağıya çekmiş. Aile nihayet bir araya gelmiş!

Baba, "Sizi gördüğüme çok sevindim! Onu durduramıyordum," demiş.

Anne, "Güçlerimizi birleştirirsek yaparız hayatım. Sen onu sabit tutacaksın, ben de düğmeye basacağım!" demiş.

Baba, en büyük süper gücünü kullanmış. Robot tam onların üzerine gelirken, Baba devasa elleriyle robotun mekanik bacaklarını sımsıkı tutmuş. Robot hareket edemeyip durakladığında, Anne lastik gibi uzayan kollarını robotun sırtındaki minik kontrol paneline doğru uzatmış. Kapağı açıp içerideki yeşil "Sıfırlama Düğmesi"ne "Tık!" diye basıvermiş.

Bir anda robotun hareketleri durmuş. Makinesinden "Vııııızz..." diye bir soğuma sesi gelmiş. Gözündeki o öfkeli kırmızı ışık sönmüş ve yerine tekrar o yumuşacık, sevecen mavi ışık yanmış.

Robot kendine gelmiş. Etrafta devrilen ağaçları görünce üzgünce eğilmiş ve büyük metal kollarıyla ağaçları dikkatlice tekrar toprağa dikmeye başlamış. Adanın iyi kalpli robotu geri dönmüş!

Baba, çocuklarına ve eşine gururla bakmış. Hepsine sımsıkı sarılmış. "Haklıydınız," demiş Baba. "Kaba kuvvet her şeyi çözmüyor. Dünyanın en güçlü insanı olabilirim ama benim asıl süper gücüm sizsiniz. Biz bir aileyiz ve bir aradayken İnanılmazız!"

O günden sonra İnanılmaz Aile, hiçbir sorunu tek başlarına çözmeye çalışmamış ve her şeyin tamir edilebileceğini hiç unutmamışlar.
Gökten üç alet çantası düşmüş: Biri hatasını anlayan Baba'ya. Biri aileyi bir arada tutan zeki Anne'ye. Biri de kırıp dökmek yerine tamir etmeyi seçen harika çocuklara.