Minik Ejderha Masalı

Bir varmış bir yokmuş... Uzaklarda Gizemli Diyar'da, Alev adında minik bir ejderha yaşarmış. Alev'in kırmızı, pofuduk bir gövdesi, minicik kanatları ve yemyeşil, kocaman gözleri varmış. Alev aslında çok sevimli ve oyun oynamayı seven bir ejderhaymış ama çok kötü bir huyu varmış: İstediği bir şey olmayınca aniden çok sinirlenirmiş!

Alev sinirlendiğinde yanakları şişer, yüzü kıpkırmızı olur ve burnundan "PÜF!" diye kocaman, sıcak alevler püskürtürmüş. Biri onunla oyuncağını paylaşmadığında, saklambaçta ebe olduğunda ya da annesi "Uyku vakti geldi" dediğinde hemen öfkelenir, burnundan dumanlar çıkarırmış.

Bir gün Alev, orman meydanında arkadaşlarıyla mavi bir top oynuyormuş. Alev topu yakalamak için zıplamış ama tavşan ondan önce davranıp topu kapmış. Alev buna çok sinirlenmiş! "O top benimdi!" diye bağırmış.
Tavşan, "Ama Alev, oyun oynuyoruz, sıra bendeydi," demiş.
Alev dinlememiş bile. İçindeki öfke o kadar büyümüş ki, devasa bir alev topu püskürtmüş!

Alevler topa gelmemiş ama ormandaki en güzel çiçek bahçesini ve en sevdikleri oyun ağacının dallarını yakıp kapkara yapmış. Tavşan, sincap ve kuşlar korkuyla çığlık atarak kaçışmışlar. "Alev çok korkunç oldu! Kaçın!" diyerek ormanın derinliklerine saklanmışlar.

Alev, bir anda etrafında kimsenin kalmadığını fark etmiş. Yanmış çiçeklere ve kapkara olmuş oyun alanına bakmış. Öfkesi geçmiş ama geriye sadece büyük bir üzüntü kalmış. "Ben ne yaptım?" diyerek ağlamaya başlamış. "Öfkem yüzünden arkadaşlarımı korkuttum ve en sevdiğimiz yeri mahvettim."
Tam o sırada, ormanın en bilgesi olan tonton Kaplumbağa Tostos, yavaş adımlarla Alev'in yanına gelmiş. Minik gözlüklerinin üzerinden Alev'e şefkatle bakmış.

"Ağlama küçük ejderha," demiş. "Öfkelenmek her canlı için çok normal bir duygudur. Ancak öfkemizi kontrol edemeyip ateşe dönüştürürsek, tıpkı şimdi olduğu gibi, sadece etrafımıza değil, en çok da kendi kalbimize zarar veririz."

Alev gözyaşlarını silmiş. "Ama içimde bir ateş büyüyor Tostos Amca, onu nasıl durduracağımı bilmiyorum."

Tostos gülümsemiş: "Sana sihirli bir taktik öğreteceğim," demiş. "Bir daha sinirlendiğini hissettiğinde, hemen gözlerini kapat. Burnundan, sanki en sevdiğin çiçeği kokluyormuş gibi derin bir nefes al. Sonra ağzından, önündeki sıcak bir çorbayı üflüyormuş gibi yavaşça geri ver. Bunu üçe kadar sayarak yap. O nefes, içindeki ateşi söndüren serin bir su gibidir."

Alev hemen denemeye karar vermiş. Gözlerini kapatmış. İçinden üçe kadar saymış. Burnundan "Hııııııış" diye derin bir nefes almış, sonra ağzından "Huuuuu" diye yavaşça vermiş. Bir anlığına burnundan ateş yerine, serin ve rahatlatıcı minik mavi baloncuklar çıkmış! Vücudunun hafiflediğini, omuzlarındaki ağırlığın gittiğini hissetmiş.

Alev, Tostos Amca'ya sarılarak teşekkür etmiş. Sonra hemen gidip saklanan arkadaşlarını bulmuş. "Sizi korkuttuğum ve bahçemizi yaktığım için çok özür dilerim. Öfkelenmek hiç güzel bir şey değilmiş. Lütfen beni affedin, ormanı birlikte temizleyelim," demiş.

Arkadaşları Alev'in bu samimi özrünü kabul etmişler. Burnundan hiç ateş çıkmamış, sadece pırıl pırıl, serin bir hava çıkmış. Ormanda bir daha hiç yangın çıkmamış, sadece kahkahalar yankılanmış.

Gökten üç mavi baloncuk düşmüş: Biri öfkesini yenmeyi öğrenen Alev'e. Biri sihirli taktiği öğreten Bilge Tostos'a. Biri de sinirlendiğinde derin nefes alıp sakinleşen akıllı çocuklara.