Lina ile Mercan Tacı

Bir varmış bir yokmuş, masmavi suların altında, pırıl pırıl parlayan mercan kayalıklarının arasında, inci gibi pulları olan minik bir denizkızı yaşarmış. Adı Lina'ymış. Lina, okyanusun en neşeli balıklarından bile daha hızlı yüzer, kuyruğunu şıp şıp vurarak suyun içinde dans edermiş. Saçları deniz yosunları gibi yemyeşil, gözleri ise denizin en derin mavisini taşırmış. En sevdiği şeyi ise, annesinin ona hediye ettiği, rengarenk mercanlardan yapılmış minik tacıymış. Tacı her taktığında kendini denizin en özel kızı hisseder, ışıl ışıl parlayan mercanlar Lina'nın gülüşüyle adeta canlanırmış.

Bir sabah, Lina her zamanki gibi neşeyle uyanmış. Yüzünü yıkamak için suyun berrak aynasına baktığında, bir de ne görsün! Mercan tacı başucunda yokmuş. Kalbi küt küt atmaya başlamış. Hemen suyun altındaki evlerinin her köşesini aramış ama nafile, tacı bulamamış. Gözleri dolmuş, hıçkırıklarını tutmaya çalışmış. Tam o sırada, yanından hızla geçen minik yengeç Kıpır, Lina'nın üzgün halini fark etmiş. "Ne oldu sana, Lina?" diye sormuş kıskaçlarını tık tık vurarak. Lina, tacını kaybettiğini anlatmış. Kıpır, "Üzülme, Lina! Belki de akıntı onu uzaklara taşımıştır. Birlikte arayalım!" demiş ve Lina'ya cesaret vermiş.

Lina ile Kıpır, mercan bahçelerinden geçip, yosun ormanlarının arasından süzülmüşler. Yol boyunca, mor mürekkep balığı Maviş'e, parlak pullu balık sürülerine ve hatta uykucu deniz kaplumbağası Tosun'a rastlamışlar. Herkese tacı sormuşlar ama kimse görmemiş. Lina'nın umudu her adımda biraz daha azalıyormuş. Tam dönecekleri sırada, uzakta bir pırıltı fark etmişler. Kıpır, "Bak Lina! Orada bir şey parlıyor!" diye bağırmış. Hızla o yöne doğru yüzmüşler. Pırıltının geldiği yere vardıklarında, minik bir deniz atının mercan tacını başının üstüne koyduğunu ve onunla oynadığını görmüşler. Deniz atı, tacın güzelliğine hayran kalmış, onu bir oyuncağa benzetmiş ve farkında olmadan Lina'nın tacını almış.

Lina, tacını görünce çok sevinmiş ama deniz atının da tacı ne kadar sevdiğini anlamış. Kıpır'ın fısıltısıyla, "Belki de deniz atı da tacı çok sevmiştir," diye düşünmüş. Nazikçe deniz atına yaklaşmış ve "Bu benim tacım, ama sen de çok beğendiysen, seninle paylaşabilirim. Sırayla takalım mı?" demiş. Deniz atı, bu nazik teklife çok şaşırmış ve sevinçle başını sallamış. O günden sonra Lina ve deniz atı, mercan tacını sırayla takmışlar, birlikte oynamışlar. Gökten üç pırıl pırıl mercan düşmüş, biri paylaşmanın neşesini öğrenen Lina'ya, biri dostluğun değerini anlayan deniz atına, biri de masalımızı dinleyen ve eşyalarını arkadaşlarıyla paylaşmayı bilen tüm uslu çocuklara.