Kozmik Örümcek Masalı

Bir varmış bir yokmuş, uzak mı uzak, lacivert kadife bir uzay boşluğunda, pırıl pırıl parlayan toz bulutlarının arasında, minicik bir örümcek yaşarmış. Adı Spido'ymuş bu yaramaz örümceğin. Sekiz minik bacağıyla yıldızlar arası ağlar örer, gök cisimlerinin etrafında fırıl fırıl dönermiş. En sevdiği şey ise, her sabah Ay Dede'nin uyanışıyla birlikte etrafa saçılan pırıltılı yıldız tozlarını toplamakmış. Bu tozlar, gezegenlerin renklerini daha canlı, gökyüzünü daha parlak yaparmış. Spido'nun en büyük hayali, bir gün kaybolan tüm yıldız tozlarını bulup, evreni eski ihtişamına kavuşturmakmış. Parmak uçlarında süzülür, her köşeyi merakla incelermiş.

Günlerden bir gün, Spido uykusundan uyandığında, etrafın her zamankinden daha soluk olduğunu fark etmiş. Yıldız tozları yok olmuş, gezegenler mat bir örtüye bürünmüş. Kalbi küt küt atmış, bir şeyler ters gitmiş olmalıymış. Hemen sekiz bacağını kullanarak, ışık hızında bir ağ örmeye başlamış. Hedefi, evrenin en bilgili varlıkları olan Uçan Mantarlar'ın yaşadığı Cıvıltı Gezegeni'ymiş. Yolculuk boyunca, rengarenk asteroitlerin arasından vızır vızır geçmiş, Kuyrukluyıldız Treni'ne binmiş, hatta bazı gezegenlerin yüzeyine konup, şıp şıp akan gökkuşağı şelalelerinin altında serinlemiş. Her adımı, yeni bir keşfe açılan kapıymış adeta.

Cıvıltı Gezegeni'ne vardığında, Uçan Mantarlar onu neşeyle karşılamış. Spido, onlara kayıp yıldız tozlarını anlatmış. Bilge Mantar, gözlerini kısmış ve "Minik dostum," demiş, "Yıldız tozları, Evrenin Kalbi'nde saklıdır. Oraya ulaşmak için, üç büyük testi geçmen gerekir: Cesaretin Dağı'nı tırmanacak, Dostluğun Vadisi'nden geçecek ve Merakın Nehrini aşacaksın." Spido'nun kalbi heyecandan titremeye başlamış. İlk test için Cesaretin Dağı'na doğru yola koyulmuş. Dağ, devasa gölgelerle kaplıymış, garip sesler duyuluyormuş. Ama Spido, minik kalbindeki cesaretle bir adım atmış, sonra bir adım daha. Tıkır tıkır adımlarla ilerlerken, yoluna çıkan korkutucu yarasaları ördüğü ağlarla nazikçe yönlendirmiş, kimseye zarar vermeden yoluna devam etmiş. Sonunda zirveye ulaştığında, Evrenin Kalbi'nin parıltılı kapısı karşısında duruyormuş.

Spido, kapıdan içeri süzüldüğünde, gözlerini kamaştıran bir manzarayla karşılaşmış: Milyarlarca yıldız tozu, minik parıltılar saçarak etrafta dans ediyormuş. Orada, tozları toplayan ve yeniden evrene yayan, ışıl ışıl parlayan bir Yıldız Perisi'yle tanışmış. Peri, Spido'ya teşekkür etmiş, çünkü onun cesareti ve merakı sayesinde yıldız tozlarının kaybolmadığını, sadece evrenin derinliklerinde saklandığını anlamışlar. Spido, toplanan yıldız tozlarını alarak gezegenlere geri götürmüş, her biri yeniden eski parlaklığına kavuşmuş. Gökten üç pırıltılı yıldız tozu düşmüş; biri Spido'nun cesaretine, biri Uçan Mantarların bilgeliğine, biri de bu masalı dinleyen tüm meraklı ve cesur çocuklara.