Minik Bebek ile Uyku Masalı

Bir varmış bir yokmuş, yıldızların en tatlı gülümsediği bir gecede, pamuktan yastıklarla çevrili minik bir beşikte tombul yanaklı bir bebek yaşarmış. Yanakları olgun birer elma kadar al al, gözleri ise iki damla bal kadar parlakmış. Avuçlarını açıp kapadıkça, sanki görünmez kelebekleri yakalamaya çalışırmış. Ama bu minik bebeğin bir tatlı derdi varmış: Gözleri ağırlaşsa da, uyku bir türlü gelip kirpiklerine konmak istemezmiş.

O gece pencerenin tül perdesi usulca, tıp tıp diye dalgalanmış ve içeri yumuşacık bir uyku perisi süzülmüş. Bu peri öyle küçükmüş ki, bir kuş tüyüne binip uçabilirmiş; üstünde ise ay ışığından dokunmuş, uçuşan bir elbise varmış. 'Merhaba minik dost,' diye fısıldamış peri, sesi bir ninninin ilk notası kadar tatlıymış. Bebek, perinin saçındaki minik ışıltıya uzanmış, kıkırdamış. Peri gülümseyerek, 'Uyku sana küsmemiş, sadece onu nazikçe davet etmeyi öğrenmen gerekiyor,' demiş ve minik eli avucuna almış.

Peri, bebeğin beşiğinin üstünde yavaşça dönmeye başlamış; önce bir anneye sarılan kuzunun yumuşaklığını, sonra dalında uyuklayan bir serçenin huzurunu fısıldamış. 'Şışşş,' demiş peri, 'duyuyor musun, rüzgâr bile parmak uçlarında yürüyor senin için.' Dışarıda yapraklar şıp şıp diye birbirine değmiş, ay ise koca bir yorgan gibi gökyüzünü örtmüş. Minik bebek esnemiş, yumuşacık bir esneme; gözkapakları iki küçük kelebek gibi usul usul kapanmış. En son, perinin tüylü kanadı yanağına değmiş ve bebek, en tatlı rüyaya doğru süzülüvermiş.

Sabah güneşi beşiğe altın bir öpücük kondurduğunda, minik bebek dinlenmiş bir yürekle uyanmış; peri çoktan gitmiş ama yastığın üzerinde sıcacık bir iz bırakmış. O günden sonra her gece, nazikçe davet edilen uyku kirpiklere konmayı severmiş. Çünkü uyku da tıpkı dostluk gibidir sevgili yavrum: Zorlanınca kaçar, sevgiyle çağrılınca sarılır. Gökten üç yumuşacık tüy düşmüş; biri tatlı uykulu minik bebeğe, biri nazik uyku perisine, biri de bu masalı dinleyip annesinin kucağında huzurla uyuyan tüm sevgili bebeklere.