Peter Pan ile Miki Fare

Bir varmış bir yokmuş, gökyüzünün en tenha köşesinde, ay ışığının süt gibi döküldüğü uçsuz bir gece diyarı varmış. Bu diyarın üzerinde, yeşil bir yaprak kadar hafif, bir tüy kadar özgür uçan, elbisesi orman yeşili, neşeli bir çocuk süzülürmüş; adı Peter Pan'mış. Onun en sevdiği şey, geceleri yıldızların arasında takla atmak ve dünyanın en tatlı kahkahasını rüzgâra bırakmakmış. Ancak Peter'ın hiç bilmediği bir şey varmış: Bu büyülü diyarın kalbinde, bütün rüyaları çalıştıran kocaman, altın renkli bir "Yıldız Saati" tıkırdarmış ve o saat durursa bütün çocukların rüyaları da uykuya dalamazmış.

O gece, ay tam tepedeyken tuhaf bir sessizlik çökmüş diyara; ne bir cırcır böceği ötmüş, ne bir yaprak hışırdamış. Peter, aşağıdaki minik bir çalışma masasının başında endişeyle dolaşan yuvarlak kulaklı, kırmızı pantolonlu, sarı düğmeli, sevimli bir fareyi görmüş. Bu Miki Fare'ymiş; diyarın en titiz ve en meraklı saat ustasıymış. "Yıldız Saati durdu Peter!" demiş Miki, minik ellerini ovuşturarak. "İçindeki altın çark kaybolmuş, onu bulup yerine takmazsak bütün çocuklar sabaha kadar tatlı rüyalara dalamayacak!" Peter hemen havaya sıçramış, "Merak etme dostum, ben bir çırpıda uçar bulurum!" demiş. Ama Miki başını iki yana sallamış: "Acele işe şeytan karışır Peter, önce nereye düştüğünü dikkatle düşünmeliyiz." İkisi birlikte, biri sabırsız biri sabırlı, karanlık bahçelere doğru yola koyulmuşlar.

Yolculuk hiç kolay olmamış. Peter iki kez aceleyle dallara çarpmış, bir kez de parlak sandığı bir ateşböceğinin peşinden boşuna koşmuş. Derken bir dere kenarında, "şırıl şırıl" akan suyun sesini dinlerken Miki yere eğilmiş ve çamurda minik parıltılı bir iz fark etmiş. İzi takip ede ede dev bir meşe ağacının kovuğuna varmışlar; içeride, uykusuz kalan yaramaz bir kuzgun altın çarkı yuvasına süs yapmışmış. Peter hemen dalıp kapmak istemiş ama Miki onu durdurmuş: "Kuzgun kardeş, bu çark bütün çocukların rüyası için gerekli. Onu geri verirsen sana her gece parıldayan bir yıldız hediye ederiz." Kuzgun bu nazik teklife bayılmış ve çarkı kanadıyla usulca uzatmış.

Peter ile Miki soluk soluğa Yıldız Saati'ne dönmüşler; Miki, minik parmaklarıyla altın çarkı büyük bir dikkatle yuvasına yerleştirmiş ve saat yeniden "tik tak, tik tak" diye tatlı tatlı çalışmaya başlamış. O anda bütün gökyüzü ılık bir altın ışıkla dolmuş, dünyanın dört bir yanındaki çocuklar mışıl mışıl, en güzel rüyalarına dalıvermişler. Peter, "Sen olmasan bunu asla başaramazdım Miki, sabırla düşünmek meğer uçmaktan da hızlıymış," demiş gülümseyerek. İşte sevgili çocuklar, bazen en büyük işler acele ile değil, sabırla, dostlukla ve iyi kalpli sözlerle başarılırmış. Gökten üç altın çark düşmüş; biri hızlı yürekli Peter'a, biri sabırlı ve titiz dostu Miki'ye, biri de masalımızı dinleyip sabretmeyi ve dostlarına iyi davranmayı öğrenen tüm uslu çocuklara.