Yankı Tepesi Masalı

Bir varmış bir yokmuş, uzak diyarların birinde, yemyeşil bir vadinin ortasında yükselen Yankı Tepesi'nin eteklerinde, Mira adında küçücük bir kız yaşarmış. Mira'nın saçları güneşin ilk ışıkları gibi altın sarısıymış, gözleri ise gökyüzünün en berrak mavisiymiş. En sevdiği şey, Yankı Tepesi'nin gizemli mağaralarında yankılanan sesleri dinlemek, onların içindeki melodileri hayal etmekmiş. Parmakları her zaman havada görünmez bir enstrüman çalarmış gibi hareket eder, dudaklarından sessizce melodiler dökülürmüş. Ama Yankı Tepesi'nin şarkısı, ne zamandır bilinmez, susmuş, sadece rüzgarın uğultusu duyulur olmuş. "Vvvvvv... vvvvvv..." diye fısıldarmış rüzgar, sanki eski bir şarkıyı arıyormuş gibi.

Bir gün, Mira, tepenin en yüksek zirvesine tırmanmaya karar vermiş. Yanına sadece en sevdiği, el yapımı ahşap flütünü almış. Yokuş yukarı tırmanırken, adımları küçük ama kararlıymış. Yolda, yaşlı ve bilge bir köylüyle karşılaşmış. Köylü, Mira'ya Yankı Tepesi'nin şarkısının aslında kayıp notalardan oluştuğunu, bu notaların tepenin dört bir yanına dağıldığını anlatmış. "Kim bu notaları bulup bir araya getirirse, Yankı Tepesi yeniden şarkı söyleyecekmiş," demiş, gözleri parlayarak. Mira'nın kalbi heyecanla çarpmış. Flütünü sıkıca tutmuş ve notaları bulmaya yemin etmiş. Tepenin derinliklerinden "Huuu... huuu..." diye bir ses gelmiş, sanki onu çağıran bir melodiymiş.

Mira, notaları aramaya başlamış. İlk notayı, bir şelalenin arkasındaki yosunlu bir taşın üzerinde bulmuş; minicik, parıldayan bir taşmış. İkinci notayı, devasa bir çınar ağacının dalları arasında, bir kuş yuvasının yanında görmüş; renkli bir tüy parçasıymış. Üçüncü notayı, eski bir köprünün altından akan dere yatağında, yuvarlak bir çakıl taşı olarak bulmuş. Her bulduğu notayla birlikte flütünden minik, neşeli bir ses yükselmiş. Son notayı bulmak için tepenin en kuytu köşesine, derin bir mağaranın girişine gitmiş. Mağaranın içinden serin bir rüzgar esiyormuş, ama Mira korkmamış. İçeri girdiğinde, mağaranın duvarlarında binlerce parlayan kristal görmüş ve tam ortada, diğerlerinden daha büyük, mor bir kristal varmış. İşte bu, son notaymış! Mira, tüm notaları bir araya getirdiğinde, her birinden farklı bir melodi yükselmiş ve bu melodiler birleşerek Yankı Tepesi'nin kayıp şarkısını oluşturmuş.

Mira, flütünü dudaklarına götürmüş ve kayıp şarkıyı çalmaya başlamış. Yankı Tepesi'nin her köşesinden, her taşından, her ağacından o güzel melodi yükselmiş. Kuşlar cıvıldamaya başlamış, çiçekler daha canlı renklerle açmış, rüzgar bile neşeyle dans etmiş. Vadideki tüm insanlar, o güne dek hiç duymadıkları bir huzurla dolmuş. Mira, müziğin sadece notalardan ibaret olmadığını, aynı zamanda kalpleri birleştiren, umut veren büyülü bir güç olduğunu anlamış. Gökten üç pırıltılı nota düşmüş, biri Mira'nın flütüne, biri Yankı Tepesi'nin kalbine, biri de müziğin kalpleri birleştiren gücüne inanan tüm çocuklara.