Batman Masalı

Bir varmış bir yokmuş... Yüksek binaları ve devasa köprüleriyle ünlü Gotham Şehri'nde gece olmuş. Şehrin koruyucusu, siyah pelerinli, zeki ve cesur kahraman Batman, yüksek bir binanın çatısından şehri izliyormuş. O gece Gotham Lunaparkı'nın açılışı yapılacakmış ama birdenbire lunaparkın bütün renkli ışıkları sönüvermiş!
Gökyüzünde yankılanan kıkır kıkır bir gülüş duyulmuş. 

Bu, şehrin en yaramaz şakacısı Joker'den başkası değilmiş! Joker, elindeki devasa bir mıknatısla lunaparkın tüm ışık kristallerini toplamış ve şehrin dışındaki "Karanlık Yankı Mağarası"na kaçmış. Amacı kimseye zarar vermek değil, sadece karanlıkta saklambaç oynamakmış.

Batman hemen özel kemerini takmış, "Işıkları geri getirmeliyim, yoksa çocuklar lunaparkta oynayamaz!" diyerek mağaraya doğru yola çıkmış.

Batman mağaraya vardığında içeri adım atmış ama içerisi o kadar karanlıkmış ki, özel gece görüş gözlükleri bile işe yaramamış. Adım atacak yer bulamıyor, sürekli taşlara çarpıyormuş.
"Burada gözlerimle yolumu bulamam. Ne yapmalıyım?" diye düşünürken, mağaranın tavanından incecik sesler duymuş: "Çit çit çit... Pırrr..."
Karanlığın içinden bir grup sevimli, minik Yarasa süzülerek gelmiş. Yarasalar zifiri karanlıkta hiç bir yere çarpmadan uçabiliyormuş!

Batman şaşkınlıkla, "Siz karanlıkta nasıl görüyorsunuz minik dostlarım?" diye sormuş.
Bilge bir yarasa, Batman'in omzuna konup anlatmış: "Biz gözlerimizle değil, kulaklarımızla görürüz Batman! Ağzımızdan çıkardığımız ses dalgaları, mağaranın duvarlarına ve nesnelere çarpıp bize geri döner. Bu 'yankı' sayesinde önümüzde ne olduğunu anlarız. Buna ekolokasyon denir."

Batman'in aklına harika bir fikir gelmiş. Hemen kemerinden "Yankı Cihazı"nı çıkarmış. Cihazı açtığında, tıpkı yarasalar gibi etrafa ses dalgaları yaymaya başlamış. Cihazın ekranında, seslerin çarpıp geri dönmesiyle mağaranın haritası masmavi çizgilerle belirmiş! Batman artık karanlıkta "duyarak" görebiliyormuş!

Batman, yarasaların öğrettiği bu bilimsel yöntemle tuzaklara hiç basmadan mağaranın en derin yerine ulaşmış. Orada Joker, karanlıkta kıkırdayarak elinde ışık kristalleriyle dolu bir sepet ve etrafında uçan renkli balonlarla saklandığını sanıyormuş.

Batman sessizce yaklaşmış. Kavga etmek veya vurmak yerine zekasını kullanmış. Yankı cihazının ses frekansını biraz artırmış. Ses dalgaları görünmez bir rüzgar gibi gidip Joker'in elindeki balonları "POP! POP! POP!" diye patlatmış!
Joker şaşkınlıkla zıplamış, elindeki sepeti düşürmüş. Batman anında atılıp ışık kristallerini havada yakalamış.
"Oyun bitti Joker!" demiş Batman gülümseyerek. "Karanlıkta saklanabileceğini sandın ama yarasaların fısıltısını unuttun!"

Joker şapkasını çıkarıp selam vermiş: "Tamam, tamam! Sen kazandın Yarasa Adam. Ama kabul et, iyi bir saklambaçtı!"
Batman, kristalleri lunaparka geri götürmüş. Işıklar yeniden yanmış ve çocuklar neşeyle dönme dolaplara binmiş. Batman, o gece doğadaki hayvanların ne kadar muazzam özelliklere sahip olduğunu ve aklın, kaba kuvvetten her zaman daha üstün olduğunu bir kez daha anlamış.

Gökten üç ışık süzülmüş: Biri bilimi kullanan zeki Batman'e. Biri yön bulmayı öğreten sevimli yarasalara. Biri de sorunları kavgayla değil, akılla çözen tüm zeki çocuklara.