Zaman Ustası Masalı

Bir varmış bir yokmuş, dağların eteğinde, çan sesleriyle uyanan Çarkderesi Kasabası'nda, camekânında yüzlerce saatin aynı anda tıkırdadığı minik bir dükkânda Fikri Usta adında yaşlı bir saatçi yaşarmış. Beyaz sakalı göğsüne kadar inen, gözünde daima pirinç bir büyüteç taşıyan bu neşeli ustanın parmakları o kadar hünerliymiş ki, en küçük çarkı bile bir kelebek kanadına dokunur gibi tutarmış. Dükkânın raflarında guguklu saatler, cep saatleri ve fıçı gibi koca duvar saatleri hep bir ağızdan "tik-tak, tik-tak" diye şarkı söyler, Fikri Usta da onlara bakıp "Zaman en sadık dostumuzdur, ona iyi bakın çocuklar!" dermiş.

Fikri Usta'nın yanında ise Ceren adında, iki örgüsü sırtında zıplayan, meraklı gözlü minik bir çırak varmış. Ceren yayları ovalamayı, çarkları yağlamayı çok severmiş ama sabırsız olduğu için işleri hep aceleye getirirmiş. Bir sabah kasabanın ortasındaki koca meydan saatinin çanı susmuş, ardından dükkândaki bütün saatler teker teker durmuş; sokaklar öyle bir sessizliğe gömülmüş ki, yaprakların hışırtısı bile duyulur olmuş. Fikri Usta telaşla büyüteci gözüne takmış, koca meydan saatinin göğsünü açmış ve içinde asırlardır dönen "Ana Çark"ın yerinde olmadığını görünce beti benzi atmış. "Eyvah Ceren," demiş, "Ana Çark kaybolursa kasabanın zamanı da kaybolur, çocuklar büyümez, çiçekler açmaz, ekmekler pişmez!"

Meğer geceleyin, zamanın durmasından hoşlanan pineklemeyi seven ihtiyar bir gölge, ovanın öte ucundaki Uyku Vadisi'nden gelip Ana Çark'ı çalmışmış; çünkü zaman durunca herkes uyuklar, kimse onu rahatsız etmezmiş. Fikri Usta ile Ceren, bir fenerle vadinin yolunu tutmuşlar. Yol boyunca durmuş bir değirmenin yanından, kanadı havada donmuş bir kuşun altından geçmişler. Vadinin derinliğinde, kocaman bir kadife koltukta esneyip duran gölgeyi bulmuşlar; Ana Çark onun kucağında pırıl pırıl parlıyormuş. Ceren telaşla çarka atlamak isteyince Fikri Usta onu tutmuş: "Sabret yavrum, aceleyle çark takılmaz, önce dişlileri anlamak gerekir." Sonra tatlı dille gölgeye dönmüş: "Sevgili dost, uyumak güzeldir ama zaman akmazsa ne rüya görülür ne de sabahın serinliği koklanır." Gölge, bu sözleri duyunca gözlerini ovuşturmuş, ilk kez uykunun bile ancak zaman varken tatlı olduğunu anlamış ve çarkı utanarak geri vermiş.

Fikri Usta ile Ceren, çarkı meydan saatinin kalbine büyük bir sabırla, dişli dişli yerleştirmişler; küçük çırak bu kez acele etmeden, ustasının parmaklarını izleyerek son yayı takmış. Tam o anda koca çan "dan, dan, dan!" diye çalmış, kuşlar yeniden cıvıldamış, değirmen dönmeye, ekmekler kokmaya başlamış; kasaba sevinç içinde meydana dolmuş. Uyku Vadisi'nin ihtiyar gölgesi bile artık geceleri kasabaya konuk olur, herkes uyuyunca yorganları düzeltir, sonra kendi tatlı uykusuna dalarmış. O günden sonra Ceren, en usta saatçilerden biri olmuş ve her çocuğa "Zaman değerlidir, ona sabırla ve emekle sahip çıkın," diye öğüt vermiş. Gökten üç minik çark düşmüş; biri hünerli Fikri Usta'ya, biri sabrı öğrenen çırak Ceren'e, biri de masalımızı dinleyip zamanının kıymetini bilen, işini sabırla yapan tüm uslu çocuklara.