Beyaz Diş ve Sevginin Gücü

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, kuzeyin karlı topraklarında büyük bir orman varmış. Bu ormanda sürekli kar yağarmış, ağaçlar bembeyaz kaplanırmış. "Füüüü füüüü!" diye soğuk rüzgar esermiş. Bu sert topraklarda cesur kurtlar yaşarmış. Onlardan biri de güzel gri tüylü bir anne kurtmuş.

Bir kış günü anne kurt mağarasında küçük yavrular doğurmuş. Yavrulardan biri çok özelmiş. Diğerleri griyken, o beyaz tüylüymüş. Tıpkı kar gibi beyazmış ve gözleri parlak maviymiş. "uuuu uuu!" diye küçük sesler çıkarırmış. Anne kurt onu Beyaz Diş diye çağırırmış. Beyaz Diş çok meraklı bir yavruymuş, her şeyi öğrenmek istermiş.

Günler geçmiş, Beyaz Diş büyümüş. Annesi ona avlanmayı, tehlikeleri öğretmiş. "Dikkatli ol yavrum, orman tehlikelidir" dermiş annesi. Beyaz Diş hızlı koşmayı, izleri takip etmeyi öğrenmiş. "Tık tık tık!" diye karların üzerinde koşarmış. Ama bir gün insanları görmüş. İlk kez insan kokusu almış, meraklanmış.

Bir grup adam ormanda kamp kurmuş. İçlerinden biri kötü yüzlü, sert bakışlı biriymiş. Beyaz Diş'i görmüş, "Hah! Şu kurt yavrusunu yakalayalım!" demiş. Tuzak kurmuşlar, Beyaz Diş'i yakalamışlar. Beyaz Diş korkmuş: "Uluuuu!" diye ses çıkarmış. Ama kaçamamış. Adam onu tutmuş, "Sen artık benimsin!" demiş sert bir sesle.

Günler korku ve açlık içinde geçmiş. Adam Beyaz Diş'e kötü davranırmış. Beyaz Diş aç kalırmış, soğukta titrermiş. "Hırrrr!" diye hırlardı ama çaresizmiş. Gözlerindeki ışık sönmüş, artık vahşi ve kızgın bir hayvan olmuş. İnsanlara güvenemez olmuş. Her şeyden nefret eder hale gelmiş.

Bir gün farklı bir adam gelmiş. Adı Salih'miş. Genç, nazik bakışlı, yumuşak sesli bir adammış. Beyaz Diş'i görmüş, halini görmüş. "Zavallı hayvan, ne kadar kötü davranmışlar!" demiş üzgün bir şekilde. Kötü adamdan Beyaz Diş'i ikna ederek almış. Beyaz Diş önce ona da güvenmemiş, hırlamış.

Salih sabırlıymış. Her gün Beyaz Diş'e yemek verirmiş, suyu eksik etmezmiş. Asla vurmaz, asla bağırmazmış. Yumuşak sesle konuşurmuş: "Merak etme dostum, sana zarar vermeyeceğim" dermiş. Elini yavaşça uzatırmış, okşarmış. İlk günler Beyaz Diş sinirliymiş ama Salih yine de sabırlı olurmuş. "Sen kötü değilsin, sadece korkuyorsun" dermiş.

Aylar geçmiş, Beyaz Diş değişmeye başlamış. Salih'in sevgisi onu yumuşatmış. Artık hırlamazmış, kuyruk sallarmış: "Vış vış!" Gözlerindeki öfke gitmiş, yerine parlaklık gelmiş. Salih'e koşar, yanında yatar, onu korurmuş. Artık vahşi bir kurt değil, sadık bir dostmuş. Sevgi onu tamamen değiştirmiş.

Bir gün evin bahçesinde oynuyorlarmış. Salih top atmış: "Hadi Beyaz Diş, getir!" demiş. Beyaz Diş koşmuş, topu getirmiş. Salih onu okşamış: "Aferin sana!" demiş. Beyaz Diş mutluymuş, kuyruğunu sallıyormuş. Artık aç değilmiş, üşümüyormuş, korkmuyormuş, mutsuz değilmiş. Sevgi dolu bir evde, sevgi dolu bir kalple yaşıyormuş.

Masalımız da böylece mutlulukla bitmiş. Beyaz Diş ve Salih yıllarca mutluluk içerisinde yaşamışlar, çok güzel zaman geçirmişler.