Çalışkan Memur Melek

Bir varmış bir yokmuş, uzak diyarların en düzenli, en neşeli şehrinde, her sabah güneşin ilk ışıklarıyla uyanan, yanakları al al, saçları örgülü, gözleri pırıl pırıl parlayan bir genç kız yaşarmış. Adı Melek'miş. Melek, şehrin en önemli binalarından birinde, masmavi kalemleriyle evrakları düzenleyen, herkese gülümseyen bir memurmuş. Masasının üzeri rengarenk dosyalardan, fırıl fırıl dönen damgalardan ve mis kokulu mürekkeplerden geçilmezmiş. O kadar düzenli ve titizmiş ki, en küçük bir evrak parçasının bile yerini şıp diye bulurmuş. Her işini zamanında, eksiksiz ve büyük bir özenle yaparmış, bu yüzdendir ki herkes ona "Memur Melek" dermiş.

Günlerden bir gün, şehrin en eski ve en önemli kütüphanesinden çok acil bir evrak gelmiş. Kütüphane müdürü, yaşlı ve unutkan Bay Bilge, önemli bir tarihi belgenin kaybolduğunu ve bu belgenin bulunmazsa kütüphanenin kapılarını kapatmak zorunda kalacağını söylemiş. Oysa bu belge, şehrin kuruluş hikayesini anlatan, paha biçilmez değerde bir eser, herkesin göz bebeğiymiş. Memur Melek, bu haberi duyunca yüzündeki neşeli ifade bir anda ciddiyete bürünmüş. Masasının üzerindeki renkli kalemlerini bir kenara bırakmış, damgalarını toparlamış ve derin bir nefes alarak bu gizemli kayboluşun peşine düşmüş. Bütün evrakları tek tek incelemiş, tıkır tıkır bilgisayarında kayıtları kontrol etmiş, her köşeyi her bucağı didik didik aramış. Saatler geçmiş, günler sürmüş bu arayış; Melek ne yorulmuş ne de pes etmiş, çünkü biliyormuş ki her evrak, her belge, her dosya bir hikaye saklarmış içinde.

Melek, kütüphanenin en tozlu arşiv odasına kadar girmiş, örümcek ağlarını üfleye üfleye, eski parşömenlerin kokusu arasında dolaşmış. Birden gözüne, diğerlerinden farklı, kenarı yıpranmış, minicik bir dosya çarpmış. Dosyanın üzerinde silik bir yazı varmış: "Gizemli Şehir Efsaneleri". Melek, kalbi pır pır atarak dosyayı açmış ve işte orada, sararmış sayfaların arasında, kayıp olduğu sanılan tarihi belgeyi buluvermiş! Meğer Bay Bilge, belgenin çok özel olduğunu düşündüğü için onu yanlışlıkla bu özel dosyaya koymuş ve unutmuş. Melek, belgenin bulunmasıyla birlikte şehrin kütüphanesini kurtarmış, Bay Bilge'nin yüzüne yeniden tebessüm getirmiş ve tüm şehre büyük bir sevinç yaşatmış. Bu olaydan sonra herkes, Memur Melek'in sadece bir evrak düzenleyicisi olmadığını, aynı zamanda bir kahraman olduğunu anlamış.

Memur Melek, o günden sonra işini daha da büyük bir aşkla yapmaya devam etmiş. Her evrakı, her belgeyi bir hazine gibi korumuş, her vatandaşa aynı güler yüzle, aynı özenle hizmet etmiş. Şehrin düzeni ve huzuru onun sayesinde hiç bozulmamış. Melek, herkesin işini ciddiye almanın, sabırlı ve düzenli olmanın ne kadar önemli olduğunu göstermiş. Gökten üç rengarenk kalem düşmüş, biri Memur Melek'e, biri düzenin ve sabrın önemini anlayanlara, biri de masalımızı dinleyen ve işini severek yapan tüm çalışkan çocuklara.