Havuçları Biten Tavşan

Bir varmış bir yokmuş... Rüzgarın yaprakları nazikçe okşadığı sakin bir ormanda, uzun kulaklı, sevimli tavşan Lola yaşarmış. Lola'nın evi çok düzenliymiş ama o gece bir sorun varmış. Lola yatağına yatmış, yastığını kabartmış, gözlerini kapatmış ama... GURUL GURUL! Karnından gelen sesler yüzünden bir türlü uyuyamıyormuş.

Lola kalkıp mutfağa gitmiş, dolabını açmış. O da ne! Dolap tamtakır kuru bakırmış. Tek bir havuç bile kalmamış. Lola, "Eyvah!" demiş. "Havuçlarım bitmiş, ben açken asla uyuyamam ki!" Bu sebepten dolayı Lola uykusuz kalmış ve bir şeyler yapması gerekiyormuş.

Lola, ilk iş olarak pijamalarını çıkarmadan üzerine bir hırka almış ve ormanın içindeki göle doğru yürümeye başlamış. Ay ışığı yolu aydınlatıyormuş. Göl kenarına geldiğinde, suyun içinde uyuklayan dostu Ördek Defi'yi görmüş. "Defi! Uyan Defi!" diye seslenmiş.

Defi, "Vak vak! Ne oluyor? Sabah mı oldu?" diye şaşkınlıkla uyanmış. Karşısında üzgün Lola'yı görünce, "Ne o Lola? Gece gece rüyanda havuç mu gördün?" diye sormuş.
Lola, "Keşke rüya olsaydı Defi. Havuçlarım bitti ve karnım çok aç. Bana yardım eder misin?" demiş.

Defi, biraz uykulu olsa da dostunu kırmamış. Sudan çıkıp tüylerini silkelemiş. "Tamam tamam, üzülme. Ben gölün karşı tarafındaki 'Gizli Bostan'ı biliyorum. Orada yaban havuçları var," demiş.
İki arkadaş, ay ışığı altında yürümeye başlamışlar. Defi önde "yavaş yavaş", Lola arkada "zıp zıp" gidiyormuş. 

Uzun bir arayışın sonunda ormanın kenarındaki o gizli alana gelmişler. Gerçekten de toprağın altından turuncu uçları görünen taze havuçlar varmış! Havuçlara uzanmak çok zormuş ancak iki arkadaş el ele vererek havuçlara uzanmayı başarmışlar ve görev tamamlanmış.

Lola sevinçle, "Yaşasın!" demiş ve hemen birkaç tane havuç çıkarmış. Bir tanesini Defi'ye vermiş, birini kendi yemiş. "Kıtır kıtır" sesleri ormanda yankılanmış. Karınları doyunca Lola'nın uykusu gelmeye başlamış.
Dönüş yolunda Lola bir karar vermiş. "Defi," demiş, "Her gece böyle aramak yerine, ben de evimin bahçesine havuç ekmeliyim. Kendi tarlam olursa hiç aç kalmam."

Defi esneyerek, "Harika fikir Lola! Ben de sana su taşırım," demiş.

Lola evine döndüğünde karnı tok, içi huzurluymuş. Yatağına yatmış ve bahçesinde büyüteceği kocaman, turuncu havuçları hayal ederek mışıl mışıl uykuya dalmış.
Gökten üç havuç tohumu düşmüş: Biri çalışkan Lola'nın bahçesine. Biri yardımsever Defi'nin gölüne. Biri de kendi emekleriyle üretmeyi öğrenen akıllı çocukların kalbine.