Martı Pırpır ve Yaz Tatili

Bir varmış bir yokmuş, Karadeniz'in pus tutmuş yeşil dağlarının eteğinde, köpük köpük dalgaların kıyıyı okşadığı küçük bir balıkçı kasabasında, kanatlarının ucu mürekkep gibi siyah, gerisi inci beyazı tüylerle kaplı meraklı bir martı yavrusu yaşarmış. Adı Pırpır'mış. Pırpır'ın gözleri öyle parlak, aklı öyle kıvrakmış ki, gördüğü her şeyi gagasının ucuna astığı küçük bir deftere çizgilerle, lekelerle kaydedermiş. "Ben büyüyünce koca Anadolu'yu baştan başa gezeceğim!" dermiş, kanatlarını çırparak. Annesi gülümseyip, "Acele etme yavrum, her diyarın bir gizli hazinesi vardır, görmek için yüreğini açık tutmalısın," dermiş.

Yaz güneşi tepeden ısıtmaya başlayınca Pırpır artık duramamış, defterini boynuna asıp kanatlanmış. Önce kendi memleketi Karadeniz'in üzerinde süzülmüş; aşağıda dalga dalga uzanan çay bahçelerini, fındık dolu yamaçları, sırtlarında sepetlerle türkü söyleyen kadınları görmüş. "Şıp şıp" damlayan yağmurun altında ıslanmış ama hiç üşenmeden her şeyi defterine çizmiş. Sonra güneye doğru kanat çırpmış, koca Anadolu'nun üzerine varmış. Aşağıda altın sarısı buğday tarlaları upuzun yayılıyor, tarihî kaya evler güneşte parıldıyormuş. Bir leylekle tanışmış orada; uzun bacaklı, kırmızı gagalı bu bilge kuş, "Buralar bozkırdır küçük dost, suyu azdır ama yüreği geniştir. Acıkırsan şu başakların arasına bak," diye yol göstermiş. Pırpır bozkırın sıcak rüzgârını, gölgesinde dinlenen develeri, serin pınarları tek tek deftere işlemiş.

Yolculuğun en heyecanlı kısmı ise Akdeniz'in upuzun, masmavi kıyılarına ulaştığında başlamış. Pırpır gökten süzülürken, kumsalda yumurtadan yeni çıkmış minicik bir caretta caretta yavrusunun denize ulaşmaya çalıştığını görmüş. Zavallı yavru yolunu şaşırmış, parlak ışıklara doğru sürünüyormuş. "Dur, oraya değil, deniz şu tarafta!" diye bağırmış Pırpır. Kanatlarını "fırrr" diye çırpıp yavrunun önüne geçmiş, beyaz tüyleriyle doğru yönü işaret etmiş. Minik kaplumbağa, Pırpır'ın gösterdiği yöne dönmüş ve köpüklü dalgalara kavuşmuş. Tam o sırada gökyüzünü kara bulutlar kaplamış, bir fırtına yaklaşıyormuş; ama kıyıdaki bütün martılar, yunuslar ve balıkçılar el ele verip birbirlerine yardım edince fırtına da uzaklaşıp gitmiş. Pırpır o an annesinin sözünü hatırlamış: her diyarın hazinesi, oradaki dostluk ve yardımlaşmaymış.

Yaz sona ererken Pırpır yorgun ama mutlu, doğduğu yeşil kıyıya geri dönmüş. Defteri artık tıka basa doluymuş: Karadeniz'in yağmuru, Anadolu'nun altın başakları, Akdeniz'in firuze koyları ve bir caretta caretta yavrusunun denize kavuştuğu o güzel an... Bütün kasaba başına toplanmış, gördüğü diyarları büyük bir hayranlıkla dinlemiş. Annesi gururla kanadını oğlunun sırtına koymuş. Pırpır anlamış ki gerçek hazine biriktirilen anılar, öğrenilen yeni şeyler ve yol boyunca uzatılan yardım eliymiş. Sevgili çocuklar, siz de tatillerinizde gördüğünüz her yeri merakla keşfedin, doğaya sahip çıkın ve yolda karşılaştığınız herkese yardım elinizi uzatın. Gökten üç beyaz tüy düşmüş; biri meraklı martı Pırpır'a, biri denize kavuşan minik kaplumbağaya, biri de masalımızı dinleyen, doğayı seven ve paylaşmayı bilen tüm uslu çocuklara.