Sabırlı Kaplumbağa Masalı

Bir varmış bir yokmuş... Yemyeşil ağaçların, rengarenk çiçeklerin olduğu "Neşeli Orman"da, Tosi adında çok sevimli ama çok yavaş bir kaplumbağa yaşarmış. Tosi'nin sırtında kahverengi bir kabuğu, gözünde kocaman gözlükleri ve sırtında hiç çıkarmadığı kırmızı bir çantası varmış. Tosi her işini "Tıpış... tıpış..." diye sakin sakin yaparmış.

Tosi'nin en yakın arkadaşı ise yerinde duramayan, turuncu tüylü, mavi şapkalı Sincap Pırpır imiş. Pırpır o kadar hızlıymış ki, bir daldan diğerine hızlıca geçermiş.
Bir sabah Pırpır, Tosi'nin yanına gelmiş: "Hey Tosi! Duydun mu? Ormanın en yüksek yeri olan Çilek Tepesi'nde, yılın ilk ve en tatlı kırmızı çilekleri çıkmış! Hadi gidip yiyelim!"

Tosi gülümsemiş: "Harika bir fikir Pırpır. Çantamı hazırladım, yola çıkalım."

Yolculuk başlamış. Pırpır, "Hadi Tosi! Çok yavaşsın! Çilekler kaçacak!" diyerek önden fişek gibi fırlamış. Tosi ise, "Acele işe hata karışır Pırpır, ben yolu izleyerek geleceğim," demiş ve yavaş adımlarla yürümeye başlamış.
Pırpır o kadar hızlı koşmuş ki, önündeki çamurlu çukuru görememiş ve "Şlappp!" diye çamura saplanmış! Üstü başı çamur olmuş, çıkmak için uğraşırken yorulmuş.

Tosi ise yavaş yürüdüğü için çukuru önceden fark etmiş, kenarından dolanmış. Çamura saplanan Pırpır'a elini uzatıp onu kurtarmış. "Dikkatli olmalısın dostum," demiş.

Pırpır temizlenince yine dayanamamış, "Tamam bu sefer daha hızlıyım!" diyerek yine koşmuş. Ama yolu kontrol etmediği için dikenli çalılıkların arasına dalmış. Şapkası bir dala, kuyruğu başka bir dala takılmış. "İmdat! Sıkıştım!" diye bağırmış.
Tosi arkadan "tıpış tıpış" gelmiş. Dikenleri tek tek, sabırla ayıklamış ve Pırpır'ı yine kurtarmış.

Sonunda Çilek Tepesi'nin eteklerine gelmişler. Pırpır o kadar çok koşup yorulmuş, o kadar çok hata yapmış ki nefes nefese kalmış, bir adım atacak hali kalmamış. Tosi ise yavaş ama sürekli yürüdüğü için hiç yorulmamış.
Tosi, "Hadi Pırpır, az kaldı. Sırtıma tutun," demiş.
Pırpır, Tosi'nin kabuğuna tutunmuş.

İkisi birlikte tepeye vardıklarında, güneşin altında parlayan kıpkırmızı, kocaman çilekleri görmüşler. Çilekler bal gibi tatlıymış.

Pırpır, ağzına bir çilek atıp, önemli bir ders çıkarmış. "Tosi," demiş. "Sen benden daha geç başladın ama benden daha sağlam geldin. Sabırlı olmak, hızlı olmaktan daha önemliymiş."
O günden sonra Pırpır, Tosi'yi asla acele ettirmemiş. Birlikte, yavaş ve tadını çıkararak ormanı gezmişler.
Gökten üç kırmızı çilek düşmüş: Biri sabırlı Tosi'ye. Biri dersini alan Pırpır'a. Biri de acele etmeyip dikkatli olan akıllı çocuklara.