Pamuk Prenses ile Kırmızı Başlıklı Kız

Bir varmış bir yokmuş... Bütün masal kahramanlarının komşu olduğu büyülü "Büyük Masallar Ormanı"nda güneşli bir sabahmış. Cildi kar gibi beyaz, dudakları kan gibi kırmızı olan Pamuk Prenses, Yedi Cüceler için elmalı turta yapmak üzere ormana en kırmızı elmaları toplamaya çıkmış.

Aynı ormanın diğer ucundan ise, ninesine taze orman meyveleri götürmek isteyen, pelerinli ve neşeli Kırmızı Başlıklı Kız sepetiyle yola koyulmuş.
İki güzel kız, ormanın tam ortasındaki "Güneşli Vadi" yol ayrımında çarpışmışlar. Sepetlerindeki elmalar ve çilekler yere saçılmış.

Pamuk Prenses gülümseyerek, "Çok afedersin küçük kız," demiş ve meyveleri toplamasına yardım etmiş.

Kırmızı Başlıklı Kız da, "Önemli değil! Ben ninesine meyve götüren Kırmızı Başlıklı Kız'ım. Sen de Pamuk Prenses olmalısın!" demiş. İkisi hemen çok iyi arkadaş olmuşlar ve Güneşli Vadi'ye birlikte gitmeye karar vermişler.

Yolda sohbet ederek yürürken, ağaçların arasından bir anda bir kılıç parlamış! "Şıııng!"
Karşılarına, arka ayakları üzerinde duran, kafasında tüylü kocaman bir şapka ve ayaklarında siyah çizmeler olan Çizmeli Kedi çıkmış.

Çizmeli Kedi şapkasını çıkarıp havalı bir şekilde selam vermiş: "Miyav! Ormanın en korkusuz, en iyi yol göstericisi Çizmeli Kedi hizmetinizde! Güneşli Vadi'ye mi gidiyorsunuz? Peşime takılın hanımlar, ormanı benden iyi kimse bilemez!"

Kızlar, bu sevimli ama fazla havalı kedinin peşine takılmışlar. Ancak Çizmeli Kedi, sürekli kılıcıyla havada taklalar atıyor, kendi maceralarını övüyor ve yola hiç dikkat etmiyormuş.

Sonunda "İşte geldik!" dediğinde bir de bakmışlar ki, Güneşli Vadi'de değiller! Karşılarında geçilmesi imkansız, devasa ve dikenli böğürtlen çalılarıyla çevrili, gökyüzüne kadar uzanan Yüksek Kule varmış.
Kırmızı Başlıklı Kız üzülmüş: "Ama burası vadi değil ki! Yolumuzu tamamen kaybettik ve bu dikenleri aşamayız."

Çizmeli Kedi utanarak kulaklarını düşürmüş. "Miyav... Sanırım biraz fazla böbürlendim ve tabelaları kaçırdım. Özür dilerim."

Tam o sırada, yüksek kulenin en tepesindeki pencereden tatlı bir şarkı sesi duyulmuş. Yukarı baktıklarında, altın sarısı upuzun saçları olan Rapunzel'i görmüşler.

Rapunzel aşağıya seslenmiş: "Merhaba! Orada sıkışıp kaldığınızı görüyorum. Dikenli çitleri aşmanıza yardım edebilirim!"

Pamuk Prenses şaşkınlıkla, "Ama çok yüksektesin, bize nasıl yardım edeceksin?" diye sormuş.
Rapunzel gülümsemiş: "Sihirli saçlarımla!" diyerek o upuzun, altın rengi saçlarını pencereden aşağı, kızların ve Çizmeli Kedi'nin bulunduğu yere kadar bir merdiven gibi sarkıtmış.
"Şimdi saçlarıma tutunarak dikenli çalıların üzerinden atlayabilirsiniz," demiş.

Çizmeli Kedi, Kırmızı Başlıklı Kız ve Pamuk Prenses, Rapunzel'in güçlü saçlarına tutunarak dikenli engeli kolayca aşmışlar. Güvenli bölgeye geçtiklerinde hepsi Rapunzel'e teşekkür etmiş. Rapunzel de onlara kulenin penceresinden el sallamış.

Çizmeli Kedi, "Bu bana büyük bir ders oldu," demiş. "Sadece kendi yeteneklerimle övünmek yerine, çevreme dikkat etmeli ve başkalarından yardım almaktan çekinmemeliyim."

Kızlar Çizmeli Kedi'yi affetmiş. Güneşli Vadi'ye vardıklarında en güzel elmaları ve meyveleri toplamışlar. Akşam olduğunda Yedi Cüceler'in evinde, Ninenin ve Rapunzel'in de (kuleden kısa bir süreliğine inerek) katıldığı, Çizmeli Kedi'nin gitar çaldığı muhteşem bir masal ziyafeti yapmışlar. Anlamışlar ki, her masal kahramanının farklı bir yeteneği vardır ve bu yetenekler birleşince aşılamayacak hiçbir engel yoktur.

Gökten üç altın elma düşmüş: Biri yardımsever Rapunzel'in kulesine. Biri hatasını anlayan Çizmeli Kedi'ye. Biri de dostluğun gücüne inanan Pamuk Prenses, Kırmızı Başlıklı Kız ve tüm güzel çocuklara.